به گزارش حقوق بشر در ایران – روز دوشنبه ۶ دی ماه ۱۴۰۰، مهران افشار، اعظم افشار، جمال افشار، فریده فرزانه، بهزاد افشار، گلنوش افشار و کیومرث افشار، هفت شهروند بهائی ساکن شهرستان ماهشهر در استان خوزستان، در پی یورش نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
این شهروندان بهایی، پس از یورش ماموران امنیتی بازداشت شدند و اقلام شخصی آنها توسط نیروهای امنیتی ضبط شد. از میان این شهروندان بهایی، گلنوش افشار، کیومرث افشار، فریده فرزانه، اعظم افشار و مهران افشار، پس از چند ساعت آزاد شدند.
در ادامه این بازداشت، در تاریخ ۷ دی ماه ۱۴۰۰، جمال افشار و بهزاد افشار، جهت بازجویی و تشکیل پرونده به بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز منتقل شدند.
همچنین در تاریخ ۷ دی ماه ۱۴۰۰، مهران افشار، گلنوش افشار و اعظم افشار، در پی احضار به اداره اطلاعات اهواز و بازجویی در خصوص ارتباط این شهروند بهایی با جمال افشار و بهزاد افشار، پس از چند ساعت آزاد شدند.
شهروندان بهائی با استناد به بخشنامه شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوب ۶ اسفند ۱۳۶۹ از هرگونه حقوق شهروندی محروم هستند و از سوی حکومت جمهوری اسلامی این دسته از شهروندان با انواع و اقسام موارد نقض حقوق بشر و اعمال رفتارهای قهرآمیز روبرو هستند.
سرکوب بهائیان ایران ناقض اسناد بین المللی حقوق بشر از جمله ماده ۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۱۸ و ۱۹ این سند معتبر بین المللی و همچنین ماده ۱۸ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز میباشد که در این دو ماده به صراحت بر حق افراد بر انجام مناسک مذهبی و همچنین تبلیغات و انجام آموزشهای مذهبی برای افراد چه بصورت جمعی و چه بصورت خصوصی تاکید شده است.
برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی میباشد که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز بر آن تاکید شده است.
