در حالیکه وزرای خارجه و یا نمایندگان دول اروپایی، روسیه و امریکا در مذاکرات وین در برابر رسانه ها حاضر می شوند و نظرات خود را در رابطه با دور هشتم مذاکرات وین ابراز می کنند، یک سکوت خبری مرموز بر تیم جمهوری اسلامی حاکم است.
آقای ژان ایو لودریان وزیر خارجه فرانسه می گوید «در مذاکرات برجام پیشرفت حاصل شده ولی زمان رو به پایان است.» خانم آنالنا بربوک، وزیر خارجه جدید آلمان نیز در دیدار اخیر خود با وزیر خارجه امریکا گفته بود: «ایران در جریان مذاکرات هستهای تاکنون اعتماد زیادی را به هدر داده است و مذاکرات وارد مرحلهای تعیینکننده شده است.»
اما در میان نمایندگان طرفهای مذاکرات وین، میخائیل اولیانوف نماینده روسیه بیش از سایرین فعال است و توییت های او موجب شده بودند که وی در نزد افکار عمومی و محافل بین المللی بعنوان سخنگوی تیم جمهوری اسلامی نیز دیده شود. حتی ملاقات های دوجانبه بین روسیه و امریکا که تصاویر آن بطور گسترده انتشار یافتند این شبهه را در نزد افکار عمومی و محافل بین المللی تقویت کرد که وی نه تنها سخنگو بلکه رابط و نماینده جمهوری اسلامی برای انتقال مواضع حکومت به امریکایی ها است.
این شبهه اما پس از انتشار ویدیوی صحبت های خصوص باقری کنی با اولویانوف در نزدیک محل اقامت او، عملا تبدیل به یقین شد. در این ویدیو علی باقری کنی از کشور روسیه درخواست می کند که در مذاکرات هسته ای با دیگر کشورها واسطه گری کند. یک کاربر فضای مجازی در این رابطه می نویسد: این گویاترین تصویر از دیپلماسی امروز ماست، آنجا که باقری، با دستهای درهم قلاب شده، به همتای روسش میگوید: «ما روی رایزنی با شما به طور جدی داریم حساب میکنیم.» دستان قلاب شده با انگشتان درهم آمیخته نشان دهنده اضطراب و درماندگی است.
بنابراین این سکوت خبری تنها می تواند ناشی از عقب نشینی های خفت بار علی خامنه ای و ترس و نگرانی نمایندگان او از ظاهر شدن در برابر دوربینها و میکروفنهای خبرگزاری ها باشد. و نیز ترس از مردم ایران که پس از اینهمه شعار و حیف و میل کردن منابع این سرزمین، رهبر جمهوری اسلامی باردیگر تن به عقب نشینی قهرمانانه داده است و ظاهرا حاضر شده است که به برجام ۲۰۱۵ بازگردد. وی در این عقب نشینی خفت بار و تن دادن به ذلت در برابر روسیه حتی نمی تواند از وزیر خارجه پیشین خود که مورد تمسخر اولویانف قرار گرفت دفاع کند.
تفرعن اولیانوف و سرمستی او و پوتین از عدم حضور فعال امریکا در منطقه یادآور یکه تازی روسیه تزاری در ایران دوران قاجار است. دورانی که سرانجام با تسخیر تهران توسط مشروطه خواهان و خلع ید از محمدعلی شاه قاجار و فرار وی به سفارت روسیه به پایان رسید. سرنوشتی که می تواند برای رهبر جمهوری اسلامی نیز رقم بخورد.
