تا تکلیف رابطۀ رژیم ایران با حزب‌الله تعیین نشود خروج از بن‌بست امکانپذیر نیست

سپاه پاسداران تنها رکن رکین جمهوری اسلامی است

حسن شریعتمداری : بازوهای برون مرزی رژیم ایران که از آغاز توأم با یهودستیزی و اسرائیل‌ستیزی شکل گرفتند، اعراب و اسرائیل را علیه رژیم ایران با یکدیگر متحد کرده‌اند و همزمان شدیدترین تحریم‌ها را علیه مردم ایران در پی داشته اند. بنابراین، تا زمانی که تکلیف رابطۀ رژیم ایران با حزب الله لبنان تعیین نشود خروج از بن بست در ایران و منطقه امکانپذیر نیست.

بیهوده نیست اگر بگوییم تنها رکن رکین نظام ولایت فقیه در ایران، سپاه پاسداران و به ویژه شاخۀ برونمرزی آن نیروی قدس است : اولی، سپاه پاسداران، چنانکه رویدادهای سال های اخیر به وضوح نشان داده اند وظیفه اش سرکوب خونین اعتراض های مدنی مردم ایران است و دومی، نیروی قدس، از طریق جنگ های منطقه ای و گروه های نظامی نیابتی دست کم برخی از ملت های منطقه را از حق برخورداری از صلح و آرامش و رفاه محروم ساخته است. با این حال، این مؤلفۀ اخیر در ملاحظات و اقدام های منتقدان و مخالفان حکومت اسلامی ایران چنانکه شایسته است مورد توجه قرار نگرفته است. در علت یابی و توضیح این مسئله، حسن شریعتمداری، “دبیرکل شورای مدیریت گذار”، از جمله گفته است:

لبنان نخستین جایی است که حکومت اسلامی ایران بعد از تأسیس کوشید در آنجا نفوذ سیاسی برای خود ایجاد کند. اما، مانع بزرگ رژیم اسلامی ایران در این راه امام موسی صدر بود که به وسیلۀ لیبی از پیش پای برداشته شد. گمانه‌های بسیاری وجود دارد که بخشی از جمهوری اسلامی در همکاری با قذافی در از میان بردن امام موسی صدر نقش داشته است. با از میان بردن امام موسی صدر، جمهوری اسلامی ایران تلاش کرد شیعیان لبنان را که بر اساس قانون اساسی این کشور نیروی مهم سیاسی به شمار می رود به کنترل خود در آورد و در این راه حزب الله لبنان به مهمترین و اولین عامل و شاخۀ برونمرزی جمهوری اسلامی بدل شد، پیش از آنکه سپاه پاسداران و نیروی قدس شکل بگیرند.کنترل شیعیان لبنان اهمیت فوق العاده‌ای برای رژیم اسلامی ایران داشته است، زیرا، از یک طرف، این کنترل حلقۀ مهمی از ستیز رژیم اسلامی با اسرائیل به شمار می رود و از سوی دیگر گسترش نفوذ رژیم ایران را در میان فلسطینیان و اردوگاه‌های آنان در منطقه تضمین می‌کند.

اما، بازوهای برون مرزی رژیم اسلامی که از آغاز توأم با یهودستیزی و اسرائیل‌ستیزی بنیان گذاشته شدند بیش از آنکه مزاحمتی برای اسرائیل ایجاد کنند، باعث فلاکت مردم ایران شده‌اند. بالعکس، اسرائیل توانسته در سایۀ این مزاحمت ها با کشورهای عرب منطقه متحد شود : اعرابی که در سال ١٩٦٧ جمعاً با اسرائیل می جنگیدند حالا با اسرائیل پیمان ابراهیم امضاء می‌کنند. مزاحمت های جمهوری اسلامی، اعراب و اسرائیل را به متحدان طبیعی یکدیگر در مقابل رژیم اسلامی ایران بدل کرده‌اند.

سیاست منطقه‌ای رژیم ایران حول ستیز با اسرائیل و یهودیان بیش از همه مایه دردسر برای مردم ایران بوده است، زیرا، از یک طرف کشور ما را به انبار مهمات و پول برای حزب‌الله بدل کرده و از طرف دیگر باعث اعمال شدیدترین تحریم‌ها علیه مردم ایران شده است. این سیاست، ایران را به خصم و دشمن مردمان منطقه تبدیل کرده و خود رژیم اسلامی را در وضعیت جنگی یا آماده باش دائمی قرار داده است. در این ستیز دائمی با کشورهای منطقه هیچ نشانه‌ای از منافع مردم ایران وجود ندارد. بنابراین این حرف منطقی است : تا زمانی که تکلیف رابطۀ رژیم ایران با حزب الله لبنان تعیین نشود خروج از بن بست در ایران و منطقه امکانپذیر نیست.

با این حال، سیاست های رژیم ایران در لبنان یک نوع ملی گرایی در میان مردم و جوانان این کشور باعث شده که بستر مهمی برای ایجاد ارتباط میان دموکراسی خواهان ایران و جامعۀ مدنی لبنان و قطع کردن دست تعدی رژیم اسلامی به شمار می رود.

ویدیوی این گفتگو را در اینجا ملاحظه کنید.