اما رسانههای ایران از قرارداد با چین مطلعند؟
رسانههای اسرائیل از امضای قراردادی مخفیانه بین کابینه نفتالی بنت، نخستوزیر اسرائیل و دولت لبنان برای انتقال گاز خبر میدهند؛ توافقی که با گزارشهای روزنامههای اسرائیل علنی شده و یکی از مهمترین انگیزههای کابینه بنت برای امضای چنین قراردادی این است که برای لبنانیها جایگزینی برای وارد کردن سوخت از ایران فراهم شود.
نکته مهم و قابل تامل این است که روزنامههای اسرائیل و لبنان با وجود دشمنیهای متعدد اما در فضای آزادی بیان، واقعیتهای اینچنینی را در معرض دیدگان جامعه قرار میدهند تا ملتهایشان توامان واقعیتهای پیدا و پنهان تصمیمسازی و تصمیمگیریها را بدانند!
سوال مهم این است آیا رسانههای ایران از کمیت و کیفیت قرارداد ۲۵ ساله چین و ایران اخبار و اطلاعات دارند؟ چرا رسانهها و همچنین ملت ایران نباید از محتوای قرارداد به این مهمی مطلع باشند؟ چرا فضا به سمت و سویی رفته که ملت و همچنین اصحاب رسانه باید اخبار و اطلاعات قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین را از رسانههای بیرونی دریافت کنند؟
اگر این اقدام توسط رسانههای ایرانی صورت گرفته بود و رویدادی مشابه افشای قرارداد اخیر اسراییل و لبنان اتفاق افتاده بود چه بلایی سر اهالی آن رسانه و تمام خاندانشان میآمد؟!
اکثریت ملت و همچنین رسانهها حق دارند نگران باشند چرا که متوجه شدهاند در فضایی که مملکت دچار آسیبهای جدی اقتصادی، سیاسی و فرهنگی است، نمیشود در قراردادهای اینچنینی مثل قرارداد ۲۵ ساله با چین دست بالا را داشت.
اکثریت ملت احساس میکنند قرارداد ایران با چین به تعبیری قرارداد نیست! بلکه استمداد و درخواست کمک است. وقتی ابزار و قدرت سختافزاری و نرم افزاری استفاده از منابع و فرصتهای مختلف مملکت وجود ندارد، اما کشوری مثل چین ابزار و امکانات برداشت ثروتِ منابع ایران را دارد! یعنی اینکه در موضع ضعف قرار داریم و به نوعی محتوای قراردادهای اینچنینی بُرد-بُرد نیست.
به همین دلیل و دلایل است که به غیر از اقلیتی، اکثریت ملت و همچنین رسانههای مملکت هیچ اطلاعی از کم و کیف و شکل و محتوای قرارداد ایران و چنین ندارند! برای مثال امیر عبدالهیان وزیر امور خارجه مملکت میگوید؛ در قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین منافع ملت تامین شده است! در فضایی که ملت و همچنین رسانهها از بندهای قرارداد ایران و چین هیچ اطلاعاتی ندارند چطور و چگونه باید به حرف وزیر خارجهشان اعتماد کنند؟ چرا بدون اینکه ملت بداند به جای آنان قرارداد به این مهمی را امضاء کردهاید؟ اکنون که چنین قراردادی به امضاء رسیده است، بیائید همه محتوا و بندبند قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین را با ملت در جریان بگذارید تا حداقل ملت با تامین شدن منافعشان برایتان دست و هورا بکشند و از همگیتان تقدیر و تشکر کنند. وقتی ادعایتان در قرارداد با چین، تامین منافع ملت است نباید نگران متوجه شدن مردم از بندبند قرارداد با چین باشد. اگر هم به دلیل گرفتاری شغلی فرصت بیانِ متن قرارداد ایران و چین نیست اصل قرارداد را در اختیار رسانهها قرار دهید تا آنان به اطلاع ملت برسانند./روزنامه قانون
