اتهام زینب: «اقدام علیه امنیت ملی» و «محاربه»
زینب جلالیان زندانی سیاسی کرد در وضعیت نامشخصی به سر میبرد. او مدتهاست که در بین زندانهای مختلف حکومت جابجا میشود.
خانواده زینب جلالیان بدلیل بیخبری از سرگذشت زینب اعلام کردند مسئولیت سلامتی و جان او بر عهده قضاییه و حکومت ایران است. زینب جلالیان سنگینترین حکم را (حبس ابد) در میان زنان زندانی سیاسی ایران دارد.
اکنون با گذشت ۵۵۰ روز از ممنوعیت تماس و شکنجه روحی و جسمی، خانواده زینب جلالیان نگرانی عمیق خود را از وضعیت زینب اعلام کردند.
یک منبع مطلع اعلام کرد با گذشت ۵۵۰ روز بیخبری و قطع ارتباط، اطرافیان و خانواده زینب جلالیان بشدت نگران وضعیت سلامتی او هستند و حکومت ایران را مسئول سلامتی جسمی او میدانند.
تحت فشار قرار دادن برای مصاحبه
یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی کرد در مورد وضعیت او گفت: «نزدیک یک سال است زینب جلالیان برغم شرایط وخیم جسمی و روحی از هر گونه ارتباط با بیرون و خانواده محروم شده و از وضعیت سلامتیش اطلاعی در دست نیست».
شکنجه گران حکومتی مستقر در زندان اعلام کردهاند تا زمانی که زینب جلالیان ابراز پشیمانی و مصاحبه تلویزیونی نکند این شرایط ادامه پیدا خواهد کرد.
به گفته این منبع زینب جلالیان در ۵۵۰ روز گذشته، بجز یک تماس دو دقیقهای، هیچ تماسی با خانوادهاش نداشته است. از زمان تبعید او از زندان خوی به زندانهای قرچک، کرمان، کرمانشاه و سپس یزد تماس او بطور کامل قطع و خانواده در بیخبری کامل از وضعیت او هستند.
یک منبع در این مورد گفت:: «زینب جلالیان در زندان خوی نیز ممنوع التماس بوده. از زمان فوت برادر بزرگترش دیگر ارتباطی با خانواده نداشته است. در همان زمان هم مسئولان سنگدل زندان فقط به خانواده زینب جلالیان خبر زنده بودن وی را میدادند». [زینب جلالیان تحت شکنجه است؛ اقدام فوری عفو بینالملل]
زینب و فشارهای غیر انسانی
زینب جلالیان، متولد سال ۶۱ در روستای «دیم قشلاق» شهرستان ماکو در استان آذربایجان غربی است. او اسفند ماه ۱۳۸۶ در کرمانشاه بازداشت شد. پس از ماهها نگهداری در سلول انفرادی اداره اطلاعات این شهر و تحمل شکنجههای شدید جسمی و روحی، توسط دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» و «محاربه» به اعدام محکوم شد.
این حکم در دادگاه تجدید نظر با یک درجه تخفیف به حبس ابد تبدیل شد. وی سالهاست که از بیماری چشم رنج میبرد اما از هرگونه معالجه محروم شده است.
زندانی سیاسی زینب جلالیان در تاریخ ۱۰ اردیبهشت بطور ناگهانی از زندان خوی به زندان قرچک ورامین منتقل شد. وی در تاریخ ۵تیر۹۹ و در حال اعتصاب غذا از زندان قرچک ورامین به زندان کرمان منتقل شد وی در حالی در سلول انفرادی در زندان کرمان نگهداری میشد که پیش از انتقالش به زندان کرمان در زندان قرچک ورامین به کرونا مبتلا شده بود و حالش بشدت وخیم بود و در تاریخ ۳۱ خرداد با درخواست بازگشت به زندان خوی و یا زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده بود.
وی روز سه شنبه اول مهرماه ۹۹ پس از تحمل سه سال سلول انفرادی درحالی که وضعیت جسمیاش بشدت وخیم بود از زندان کرمان به زندان کرمانشاه منتقل شد.
و بعد از گذشت بیش از یک ماه تحمل حبس در زندان کرمانشاه، در ۲۰ آبان ۹۹ به زندان یزد منتقل شده است. آخرین خبری که از زینب جلالیان در دست است آن است که وی در زندان یزد محبوس است. اما خانواده او از هرگونه تماس و ملاقات با او محروم مانده است.
