دولتمردان باید بدانند «تولید مثل» مردم ایران فرمایشی نیست و بر اساس دستور و بخشنامه انجام نمیشود. هر کودکی به صورت یک زندگی معمولی در سال چند میلیون هزینه دارد. یک کودک نیاز به آموزش در مقاطع مختلف دارد و بعد ازگذشت بیست سال از زندگیش جوانی است که نیاز به مسکن دارد.
جوانی جمعیت با بخشنامه، زور و اجبار صورت نمیپذیرد. منابع و ذخایر انرژی در کشور در جهت درستی به کار نرفته است که بخواهیم افزایش جمعیت داشته باشیم. جمعیت در درجه اول رفاه میخواهد. باید امکانات کشور به درستی به خدمت گرفته شود و در حال حاضر این اقدامات صورت نپذیرفته است. آیا با این اوصاف ما میتوانیم افزایش جمعیت داشته باشیم؟ ابداً نباید این اتفاق بیفتد. اینکه وسایل پیشگیری از بارداری را ممنوع کنیم مردم از راه دیگری تامین میکنند.
من موافق افزایش جمعیت هستم ولی به چه شرطی؟! جمعیتی بدون مسکن، بهداشت و آب و منابع طبیعی دیگر؟ حاشا این کار (جوانی جمعیت) با مشکلات فعلی امکان پذیر نیست.
تصویر: بخشنامه ممنوعیت توزیع اقلام پیشگیری از بارداری، سایت دیدهبان ایران
برگرفته از گفتگو با امتداد
