بخوانید تا بدانید خامنهای با برجام چه کرد
برجام دو قسمت داشت :
یکی اون چیزی که امضاء شد و به شورای امنیت هم رفت و تصویب شد، این جسم برجام بود؛
قسمت دوم لابی های پشت پرده برای امضاء بود، در حقیقت روح برجام آنجا خوابیده بود؛
جائیکه هیچ تعهدی روی کاغذ آورده نشده بود و میتوانست مانند هر توافق دیگری با موافقت طرفین به پیش برود یا متوقف شود و یا به تقابل کشیده شود.
در پشت پرده، تمام کشورهای درگیر به دنبال منافع اقتصادی حاصل از امضاء برجام بودند. مهمترین عضو این مجموعه آمریکا بود و بیشترین سهم اقتصادی را بر خلاف میل روسیه و اروپا به خود اختصاص داده بود. بنا بود آمریکا در نفت و پتروشیمی بعلاوه خودروسازی سرمایه گذاری کند.
وقتی برجام امضاء شد، همه چیز طبق برنامه داشت جلو می رفت و تیمهای اقتصادی متعدد از شرکتهای آمریکایی و اروپایی راهی ایران میشدند و به یکباره رهبر بلافاصله پس از انعقاد توافق برجام در یک سخنرانی اعلام کرد که آمریکا از توافق قصد نفوذ دارد و ما این راه را با تمام توان قاطعانه بسته ایم و به آمریکایی ها حق ورود به اقتصاد ایران را نداد و هر گونه روابط اقتصادی و فرهنگی و سیاسی تحریم شد. اینجا بود که همه چی به هم ریخت. هیچ تضمین و تعهدی روی کاغذ وجود نداشت.
۲۶ مرداد ۹۴ با دستور رهبر، آمریکا از منافع اقتصادی برجام دستش خالی ماند. دولت اوباما چون برجام را امضاء کرده بود نتوانست در ظاهر زیرش بزند اما اجازه ی اتصال ایران به بانک های جهانی را بی سر و صدا محدود کرد و برخورد مناسب را به دولت بعد سپرد.
در حقیقت روح برجام را ابتدا ایران نقض کرد نه آمریکا. همان چیزی که ترامپ دائما” دارد فریاد می زد ، چیزی که دولت اوباما حاضر به بیانش نشد، ولی برخورد با ایران را به دولت بعدی سپردند.
اگر آمریکائی ها از منافع اقتصادی برجام بهره می بردند حداقل بیست سال پیشرفت اقتصادی ایران با ضریب رشد دو رقمی تضمین بود. اما جلوگیری از ورود شرکتهای آمریکایی به ایران باعث مسائل امروز شد.
ساده لوحی است گمان کنیم آمریکا با تعلیق تحریم های ایران سفره انداز رقبای اقتصادی خود مانند چین و روسیه ای شود که سالها بر سر این سفره چریدند و موجب پیشرفت اقتصادی آنها شود و خود در این سفره جایی نداشته باشد. حاکمیت نزدیک به فروپاشی بود. به نقطه نفت در برابر غذا، کاملا” نزدیک شده بودیم.
رهبری ایران از ابتدا نگاهش به برجام در حد تنفسی برای حاکمیت و ضمنا بدست آوردن پولهای بلوکه شده بود. سر ایران(حاکمیت) توی برجام کلاه نرفت و بهترین اتفاق ممکن برای حکومت بود ، اما هیچگاه فکر نمی کردند به آدمی مثل ترامپ برخورد کنند که این تنفس را تبدیل به تنگی نفس کند.
مسئول فرصت سوزی برجام و ضرر و زیان سنگین اقتصادی به کشور شخص رهبر است که به سیاست منسوخ آمریکا ستیزی همچنان باور دارد و به مناسبات حاکم بر اقتصاد جهان وقعی نمیگذارد و به رای ۲۴ میلیون نفر که به تعامل با جهان رای دادند پشت کرد و دولت روحانی را زمینگیر و مردم را نسبت به مشارکت در انتخاباتی که نتیجه ای ندارد دلسرد کرد …
اگر قرار بود کاری کنیم باید نسبت به اقدام نابخردانه رهبر در تبدیل توافق به تقابل با امریکا اقدام به اعتراضات و اعتصابات فراگیر میکردیم که نکردیم و خانه نشینی را برگزیدم.
چرا که رای به روحانی صرفا بخاطر تعامل با جهان بود و دولت روحانی توانست تمام تحریم های مربوطه سازمان ملل را لغو کند و بسیاری تحریم های اولیه و ثانویه مربوطه آمریکا نیز لغو و یا تعلیق شد، ولی وقتی رهبر آمریکا را تحریم کرد … زمینه مقابله به مثل را هموار کرد و آمریکا هم پس از ۲ سال و اندی خواهش و تمنا و تهدید وقتی دید ایران اهل مذاکره برای پذیرش آمریکا بر سر سفره اقتصاد ایران نیست در نهایت از برجام خارج شد و گفت حالا که من سر سفره ایران جایی ندارم …. هر کس سر سفره ایران بنشیند نوش جانش… ولی دیگر سر سفره آمریکا جایی ندارد.
و اینچنین شد که تمام کشورها، سفره بزرگ امریکا را به سفره کوچک ایران ترجیح دادند و نتوانستیم از مزایای برجام بهره مند شویم و با کشورها مبادلات اقتصادی داشته باشیم… وگرنه از طرف سازمان ملل تمام تحریم های مربوطه لغو شده بود و بارها از کشورها درخواست کرده که با ایران مراوده داشته باشند …
وقتی رهبر و مشاورین ابله و یا کاسب تحریم و مغرضش درکی از مناسبات حاکم بر اقتصاد جهان نداشتند و گمان میکردند امریکا نمیتواند برجام را بی اثر کند و کشورها از او تبعیت نمیکنند …
از جیب ملت دست به قماری نابخردانه زدند … و گویا همچنان در بر همان پاشنه نابخردی میچرخد و زورِ کاسبان داخلی تحریم و عزم روسیه و چین فعلا بر منافع ملی ما چربیده است.
برگرفته از سحام نيوز
