گزارشی از تجمع بازنشستگان تهران در تاریخ ۸ اسفند ۱۴۰۰

در ساعت ده و نیم‌به مقابل مجلس رسیدیم. جمعیت زیادی خیابان را اشغال کرده بودند که اکثرا معلمان کارنامه سبز بودند.
بازنشستگان هم در کنار این معترضان شروع به شعار دادن کردند:
حقوق ما ریالیه؛ هزینه ها دلاری
دولت بی کفایت، خجالت، خجالت
تا حق خود نگیریم؛ از پای نمینشینیم

حقوق ما کارگیه؛ عیدی ما کارمندیه؟؟
فقط کف خیابون بدست میاد حقمان
مشکل ما حل نشه؛ خیابون اشغال میشه
اسماعیل گرامی آزاد باید گردد
وعده های پوشالی؛ سفره ما خالی

جمعیت حاضر شعارها را تکرار میکردند و ماموران امنیتی با دوربینهای‌ متعددشان از جمعیت عکس و فیلم می گرفتند ولی ‌این حربه های به اصطلاح تهدید آمیز با تمسخر بازنشستگان مواجه میشد.

نکته قابل توجه در این تجمع ایراد سخنان زنان و مردانی بود که حداقل بگیر بودند و رو به مجلس می گفتند که “شرم کنید که ما را با ماهی ۳ میلیون‌ در تنگنا گذاشته اید و ککتان نمیگزد ولی بدانید که باید جوابگو باشید”

زنان بازنشسته هم از تبعیض آشکاری که در پرداختها و بخصوص عیدی حقیرانه اعمال شده است با خشم و فریاد سخن راندند. جمعیت یکدل و یکصدا از آقای گرامی حمایت کرد و خواهان آزادی او و دیگر زندانیان مطالبه گر شد. تجمع با خواندن قطعنامه توسط یکی از زنان بازنشسته پایان یافت. وعده بازنشستگان در جهت ادامه تجمعات تا رسیدن به همه مطالبات ، مجددا تاکید و تکرار شد.

#یکشنبه_مال_ماست
#حقوق_سبدمعیشت_افزایش_بانرخ_تورم

شورای بازنشستگان ایران