بیش از یک قرن است که مردم سراسر جهان ، هشت مارس را روز جهانی زن تعیین کرده اند.
هشت مارس از اعتراض زنان کارگری آغاز شد که علیه شرایط کاری و دستمزد به میدان آمدند و توانستند پیروزی خود را به پرچمی برای رفع تبعیض در سراسر جهان بدل سازند.
اما پرچم هشت مارس در جامعه ایران با برگزاری باشکوه ترین تظاهرات علیه حجاب اجباری در اسفند ۵۷، برافراشته شد و با فریاد حقوق جهانشمول برای زنان ، سرآغاز جنبشی شد که تا به امروز برای داشتن یک زندگی انسانی مبارزه می کند.
جنبشی که تبعیض و جداسازی جنسیتی را مسبب جهنمی می داند که منافع مناسبات آپارتایدی حاکم را تامین می کند.
مناسباتی که آپارتاید جنسیتی را برای نابودی هویت انسانی زنان و کل جامعه برپا کرد و نتیجه آن را در نابودی منزلت انسانها می بینیم.
کرامت انسانی زنان را با حجاب اجباری به بند کشیدند و زنان را از تمام حقوق اولیه یک انسان محروم ساختند.
زنان را در قوانین ، به کالا و برده ای بدل ساختند که اختیار هیچ انتخابی را ندارند.
جنایت کودک همسری را قانونی کردند و مسبب قتل های بی شماری شدند.
اما زنان هرگز سکوت نکردند و به بردگی تن ندادند و در سایه نداشتن حق طلاق و انتخاب زندگی در شان انسان ، چاره ای جز عصیان ندیده و با شکستن تابوهای تحمیل شده بر زندگی شان در واقع با مناسبات ضد زن در افتادند.
قانون ، حکم مرگشان را به جرم سرکشی و به نام ناموس داده بود و حاصل آن کشته شدن زنان در قتل های ناموسی است
هشت مارس دادخواه زندگی زنانی است که کودکیشان با مهر همسری نابود شد و جوانی شان به یغما رفت!
دادخواه زندگی زنانی که قربانی خشونت و اسید پاشی و قتل می شوند.
هشت مارس دادخواه خون مونا حیدری است.
که جهنم حاکم بر زندگیش را تحمل نمی کند و برای برون رفت از تمام قوانین و سنت های حاکم بر زندگیش، قید و بند ها را پاره کرده تا خود را رها سازد. هرچند با شقاوتی بی نظیر خونش بر زمین ریخته شد اما گل های سرخی از مرگ وی جوانه می زند.
جوانه هایی که جنبش” می تو” را از سراسر جهان به ایران می آورد و جنبش “نام من کو” را از زنان افغان با” هویت من کو “در ایران پیوند می زند. و جنبش نوین رهایی زن را اعلام می کند.
امسال در شرایطی هشت مارس را بزرگ می داریم که فریاد علیه تبعیض به غرش معلمان این سرزمین بدل گشته و دفاع از مطالبات زنان و حق خواهی از آنان در مناسبات ضد زن حاکم، به فریاد همگانی بدل شده است.
امروز جنبش زنان و مطالبات برحق و انسانی آن با دیگر جنبشهای مطالباتی این سرزمین پیوند ناگسستنی دارد و تا ریشه کن کردن بساط ظلم و نابرابری از پای نخواهد نشست.
مطالبات جنبش زنان :
۱- تبعیض علیه زنان در تمامی قوانین حقوقی سیاسی، اجتماعی، قضایی ،شغلی و تحصیلی رفع شود و برابری کامل زن و مرد تضمین شود.
۲- لغو همه قوانین، سنت و رسوماتی که موقعیت جنس دوم و شهروند درجه دو را بر زنان تحمیل می کند. هر گونه تعدی و سوء استفاده و بهره کشی جنسی از زنان تحت هر عنوان باید ممنوع شود.
۳- ممنوعیت ورود زنان به استادیوم لغو شده و زنان بتوانند در تمامی رشته های ورزشی فعالیت داشته باشند.
۴- امنیت زنان در برابر هرگونه خشونت و تعرض و تجاوز در محیط های کار و خیابان و در چهارچوب خانواده ، تضمین شود و علیه معترضین به زنان در تمامی اشکال جسمی، روحی و کلامی اعلام جرم شود و قربانیان تجاوز و خشونت های خانگی و اجتماعی مورد حمایت های قانونی قرار گیرند.
۵- خشونت علیه زنان از آزار و اذیت ها تا قتل های ناموسی جرم تلقی شده و مسببین آن تحت پیگرد قانونی قرار گیرد و ختنه زنان ممنوع شود.
۶- حجاب اجباری لغو گردد و بی حرمتی و خشونت قانونی به زنان در خیابان تحت عناوین طرحهای عفاف و حجاب که دستمایه انواع خشونت به زنان می شود، متوقف شود و همه احکام زندان معترضان به حجاب اجباری و قوانین ضد زن فورا و بی قید و شرط لغو گردد.
۷- برای حفظ حرمت و شان انسانی زنان و جلوگیری از رشد روز افزون آمار زنانی که به واسطه فقر و نداشتن حمایت های اجتماعی به گرداب مافیای تن فروشی و قاچاق می افتند و به تمام زنان بیکار حقوق بیکاری پرداخت شود.
۸- تبعیض و تفکیک جنسیتی در موقعیت های شغلی و تحصیلی لغو گردد و زنان از مزد برابر در ازای کار برابر با مردان برخوردار باشند و حداقل دستمزد مطابق با تورم افزایش یابد.
۹- زنان باید از حق طلاق و حضانت فرزندان و سفر و اختیار شغل و باقی حقوق فردی برابر با مردان برخوردار باشند و ازدواج کودکان ممنوع اعلام شود.
۱۰- زنان باید از هویت شهروندی برابر با مردان برخوردار باشند تا بتوانند برای فرزندان خود ثبت هویت کرده و شناسنامه دریافت کنند.
۱۱- تمامی زنان فاقد بیمه های درمانی باید از درمان رایگان، از قبیل انواع واکسیناسیون همگانی، مطابق با استاندارد جهانی و بیمه کارآمد برخوردار باشند و بتوانند فرزندانشان را تحت پوشش بیمه خود قرار دهند.
۱۲- خرید سکس جرم تلقی شده و خریداران سکس تحت پیگرد قانونی قرار گیرند.
۱۳- تمامی زنان معتاد و کارتن خواب مورد حمایت قانونی و رفاهی قرار گیرند.
۱۴- به رسمیت شناختن حق تشکل یابی و توقف سرکوب فعالین زنان و لغو احکام صادره علیه فعالین.
۱۵- هشت مارس به عنوان روز جهانی زن به رسمیت شناخته شود . حق برگزاری مراسم این روز بدون نیاز به مجوز و بدون قید و شرط تضمین شود.
زنده باد هشت مارس روز جهانی زن
زنده باد برابری
مارس ۲۰۲۲ ، اسفند۱۴۰۰
ندای زنان ایران
