برگزاری روز زن توسط جمهوری اسلامی، شوخی تلخ!
مناسبتهای رسمی و حکومتی در ایران همگی ایدیولوژیک و شیعی هستند که در وحله اول جمعیت غیر شیعه ایران را در بر نمی گیرد.
در ضمن جمعیت عظیمی از ایرانیان اعتقاد و اعتنایی به دین اسلام و سمبلهای مذهبی آن ندارند و از آنها بیزارند. روزهایی مثل پدر، مادر، کودک، دختر و یا زن که در سطح جهان فارغ از شخصها و شخصیتهاست در ایران همگی جنبه مذهبی دارند و کسانی را نمایندگی می کنند که مورد اعتنا و احترام اکثر ایرانیان نیستند.
از طرف دیگر برگزاری این روز توسط جمهوری اسلامی با ذات زن ستیز و تبعیض آلودی که دارد بیشتر به طنز و شوخی تلخ شباهت دارد.
حکومتی که از همان روزهای اول سر کار آمدن بنای ستیز با زنان را در همه زمینه ها گذاشته و تا توانسته زنان را مورد ستم، محدودیت، محرومیت و بیعدالتی قرار داده، زنهای معترض و حق طلب را یا با گشتهای ارشاد در خیابانها، یا در زندانها و یا راهروهای دادگاه ها مورد آزار و شکنجه روزمره قرار داده و نه تنها هیچ حمایتی از زنان و دختران این سرزمین در مقابل قتلهای ناموسی و یا خشونت خانگی نکرده که دست متجاوزان را باز گذاشته، چطور می تواند روز زن را برگزار کند؟ زنی که در دید آنان تنها مادر است و تنها وظیفه اش هم فرزندآوری است و نه بیشتر. زنی خوب که در خانه می نشیند و شیر نر می زاید تا بلای جان زنان دیگر شود!!
هشت مارس، روزی جهانی است که بخاطر تلاشهای زنان و بزرگداشت مبارزات آنها برای حقوق برابر انتخاب شده است. مناسبتی برای دفاع از حقوق زنان و جشنی برای دستاوردهای سیاسی، حقوقی و اجتماعی زنان که بیشتر از صد سال است که در کشورهای مختلف برگزار میشود.
این روزها را نباید با شخص خاصی چه زنده و چه مرده پیوند داد و بهتر است که این روزها را با روزهای بین المللی ربط بدهیم که با تغییرات سیاسی حکومتها پایدار بماند و از طرف دیگر با جامعه جهانی پیوند محکمتری برقرار کند.
این عجیب نیست که بر عکس مناسبتهای بین المللی این روزهای حکومتی مورد بی اعتنایی و تحریم عموم مردم ایران قرار می گیرند. تلاش مردم و جوانان ایران برای برگزاری روزها و جشن های ملی و باستانی ایران نوعی تقابل با حکومت و فرهنگ جمهوری اسلامی است. پس جا دارد که هشت مارس بعنوان روز زن و روزهای بین المللی دیگر مورد عنایت و توجه مردم قرار بگیرد.
