روز جهانی زن در هلند،روز همبستگی است.
امسال موضوع روز جهانی زن در هلند، “همبستگی” است. اما سوال این است که همبستگی ما زنان چه معنایی دارد؟ همبستگی چه چیزی می تواند برای ما به ارمغان بیاورد؟ همبستگی از سوی چه کسی و با چه کسی؟
اغلب می شنویم که مبارزه برای حقوق برابر با مردان به پایان رسیده، رهایی زنان کامل شده و زنان از حقوق برابر برخوردارند. چرا روز زن هنوز برگزار میشود؟ آیا آن هنوز مورد نیاز است؟
برای دیدن و احساس بی عدالتی، نابرابری و تبعیض علیه زنان لازم نیست خیلی دور برویم که نه تنها در کشورهای به اصطلاح در حال توسعه، بلکه در کشورهای دمکراتیک که زنان و مردان برابر هستند، قابل لمس و مشاهده است.
اگر فقط به ده سال گذشته نگاهی بیندازیم، می بینیم که چقدر به زنان ظلم شده است. جنگ هایی را بر سر قدرت می ببینم که زنان قربانی آنها هستند. زنان بسیاری از کشور خود فرار می کنند و همه چیز را برای یک زندگی نامطمئن پشت سر می گذارند و برخی دیگر به عنوان قربانیان جنگ باقی می مانند و همچنان مورد سوء استفاده قرار می گیرند.
به حمله داعش و نسل کشی ایزدی ها فکر کنیم که زنان بسیاری ربوده شدند و به عنوان برده جنسی مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. آنچه در رسانهها از تعدادی از این زنان شجاع شنیده و دیدهایم، تنها بخش کوچکی است از آنچه که آنان تجربه کرده اند.
در آفریقای مرکزی، بوکوحرام نیجریه مرتباً تعداد زیادی دختر در سن مدرسه را می رباید زیرا معتقد است که تحصیل برای زنان مجاز نیست.
در ایران، کشور مادری من، زنان زیادی ناچار به ازدواج اجباری هستند. حق حضانت کودک خود را بعداز طلاق ندارند. از ارث سهمی نصف مردان دارند، حق انتخاب پوشش ندارند، و حتی ورود به ورزشگاه برای آنان ممنوع است. صدها زن فقط برای مقاومت در برابر حجاب اجباری متحمل زندان و حبس شده اند.
چند ماه پیش شاهد به دست گرفتن قدرت توسط طالبان در افغانستان بودیم. اولین چیزی که از آنجا شنیدیم ظلم به زنان بود. آنها را از مدرسه، دانشگاه و محل کار به خانه فرستادند و فعالان زن آشکارا مورد ضرب و شتم و تعقیب قرار گرفتند.
همچنین در هلند از زمان شیوع کرونا، شاهد افزایش خشونت خانگی هستیم که بیشتر زنان و کودکان را مورد آسیب قرار می دهد. همچنین در مورد سوء استفاده از قدرت در رسانه ها و بخش فرهنگی و حتی سیاسی اخباری دریافت کردیم.
اینها مواردی هستند که از تریبون های بزرگ مطرح و مورد توجه قرار می گیرند. زنان بیشماری هستند که هرگز صدایشان را نمیشنویم، و هیچ دستی به یاری آنان در کنار آمدن با وضعیتی که دارند، دراز نمی شود.
به همین دلیل است که نه تنها در روز جهانی زن، بلکه هر روز لازم است که به حقوق زنان، که بخشی اساسی از حقوق بشر نیز هستند، توجه کافی شود. برابری کامل زنان برای یک جامعه کامل و فراگیر ضروری است. برای این امر لازم است که مردان و زنان شانه به شانه هم و همصدا با هم به تبعیض و نابرابری نه بگویند. و این است همبستگی!
