چپ در غرب باید تغییر عقیده بدهد، تاراس بیلوس (برگردان، مرتضی ملک)

این عنوان مصاحبه ای است با تاراس بیلوس پژوهش گر تاریخ ، فعال چپ جنبش اجتماعی و آنارشیست اوکراینی و عضو تحریریه مجله کمون . مصاحبه در هشتم ماه مارس انجام شده. این مصاحبه با سایت المانی زبان ، « آنالیز و انتقاد» در پانزدهم ماه مارس منتشر شده .این سایت نیز متعلق به گرایش چپ رادیکال است و در بحران و جنگ جاری در اوکراین فعالیت تبلیغی و سازمان گرانه وسیعی را بر ضد تجاوز روسیه پیش میبرد. خواندن این مصاحبه برای آشنا شدن با نگاه این بخش چپ ، که مستقیما در متن این کشور و جنگ قرار دارد می تواند مفید باشد. .حرف اصلی تاراس بیلوس این است که اگر چپ همچنان ناتو را مسئول تهاجم روسیه معرفی کند معنایش صرفا این است که تغییر واقعی اوضاع را در نیافته است . او چندی پیش نامه ای خطاب به چپ اروپا نوشت و در انجا تصورات خشک و ایستای موجود را در باره ناتو که مانع درک تحولات کشورهای اروپای شرقی و فهم تصورات واقعی مردم نسبت به اروپا و تجاوز روسیه شده است ، مورد انتقاد قرار داد. تاراس بیلوس هم اکنون در کیف است و در پیوند با یک گروه آنارشیست مشغول سازماندهی امداد رسانی و تشکیل واحدهای دفاع نظامی است . در این مصاحبه او شرح میدهد که چگونه افکار و نگرش سیاسی اش در خلال جنگ تغییر یافته ، چه تحولاتی در چشم انداز دیده میشود ، و کجا چپ اروپا باید تغییر نظر بدهد.

تاراس: من در کیف هستم در یک محل نسبتا امن ، روزهای اول جنگ شوکه کننده بود، من گیج شده بودم و اصلا نمی توانستم کاری بکنم. اما بعد تلاش کردم خودم را به واحد های دفاع کشوری وصل کنم. ، منتها کار کردن با مردمی که هیچ تجربه مبارزاتی و جنگی ندارند مثل خود من ، امر ساده ای نیست.در حال حاضر من با یک گروه داوطلب از طیف آنارشیست های ضد اتوریته کار میکنم، فعالیتهای امدادی و انسان دوستانه و تشکیل واحدهای دفاع نظامی اینها کمک میکند که با وضعیت کنار بیاییم.

تاراس: درسته اما در حال حاضر این مساله نقشی بازی نمی کند ، من در واقع از سازمانی میآییم که خودش را جنبش اجتماعی می‌نامد و نشریه ای منتشر می‌کنیم بنام کمون. البته با شروع جنگ سازمان ما منفعل و گیج شد ، در ست بر عکس آنارشیست ها که در شرایط عادی و آرام مشکل پیدا می کنند اما در دوره های بحرانی مثل حالا خوب عمل می کنند..

تو چند ماه پیش ، قبل از حمله روسیه به اوکراین اخطار داده بودی، آبا چنین جنگی در این مقیاس را تصور می‌کردی؟

تاراس: نه، تا دو هفته پیش از آغاز جنگ من می‌گفتم که یک تهاجم سراسر ی به اوکراین غیر محتمل است. من تهاجمی در حد حمله به دنباس را پیش بینی می‌کردم. زیرا فکر می‌کردم و هنوز هم فکر میکنم که یک تهاجم در این ابعاد مصیبت بزرگی برای پوتین و. رژیمش خواهد بود. البته یکی از رفقای تحریریه ما ولادیمیر ارتیوک چنین اتفاقی را پیش بینی می کرد من اما نه. فکر احتمال بروز جنگ وقتی به فکر من رسوخ کرد که وزارت امور خارجه روسیه در ماه دسامبر یک طرح قرار داد و تضمین امنیتی از طرف غرب را به امریکا اعلام کرد . در این طرح فقط مساله توقف پیش روی ناتو به طرف شرق عنوان نشده بود بلکه همچنین در خواست شده بود که ناتو باید تمام ارتش و سلاحهایش را از کشورهایی که بعد از ۱۹۹۰ به ناتو پیوسته اند عقب بکشد . خود مسکو هم میدانست که تامین این خواست ناممکن است. با این حال تهدید کرد که اگر این مطالبه تامین نشود پاسخ نظامی میگیرد.‌ به این خاطر کاملا روشن بود که پوتین هیچ سناریوی برای عقب نشینی ندارد. ،

تقابل میان خواست دولت روسیه و انچه جامعه اوکراین می‌خواند خیلی عمیق و غیر قابل پل زدن است. من نمی دانم چه نقطه مشترکی می تواند وجود داشته باشد. قیام مردم علیه تجاوز روسیه بسیار عظیم است. بیش از آنچه که زلنسکی خودش بخواهد تصمیم بگیرد ، نظر جامعه بسیار تعیین کننده است . یک جنگ چریکی خیلی محتمل است.من فکر میکنم جنگ با شکست یکی از طرفین ممکن است.

در آلمان جنگ باعث رشد ناسیونالیسم شده است ، ما می‌شنویم در اوکراین هم همین گرایش وجود دارد و گروهای دست راستی و مسلح در حال تجربه اندوزی و تقویت نظامی خود هستند، آبا چنین است؟ تاثیر این تحول روی خود شما چیست؟

تاراس: طبیعی است که ناسیونالیسم در حال رشد است و همین طور نفرت از روسیه.‌اما این مساله با جنگ شروع نشده است. ما از سال ۲۰۱۴ با این مشکل مواجه هستیم. من امیدوارم که راست افراطی از این جنگ خیلی بهره نبرد. چون عملکرد آنها در مقایسه با ۲۰۱۴ خیلی محدود تر شده است. بعلاوه امیدوارم وقتی جنگ تمام شد مسایل عدالت و برابری های اجتماعی در اولویت جامعه قرار بگیرند..

تاراس: ما در هیئت تحریریه از طریق اینتر نت با هم مراوده داریم ، همه تلاش می کند که کاری انجام دهند. گروهای آنارشیستی که من هم با آنها فعالیت میکنم، بیش از همه مشغول دفاع نظامی و امداد رسانی به مردم هستند. ما گروه کوچکی هستیم اما از حمایت وسیعی از مردم برخورداریم. همینطور از خارج. ، پول مواد ، همه چیز . در صورتی که کیف کاملا محاصره بشود و امکان کمک رسانی قطع شود، می‌توانیم برای مدت درازی مقاومت کنیم. بعلاوه بریگاد های بین المللی درست شده و دارند وارد اوکراین می‌شوند.

تاراس: ما جنبش روسیه را تعقیب می‌کنیم ولی حقیقتش را بگویم از جنبش صلح کمی مایوس هستم انتظار ما خیلی بیشتر از این بود، حمایت از جنگ در روسیه خیلی نیرومند تر است.البته هر قدر جنگ به درازا بکشد مردم بیشتر خواهند فهمید که در روسیه چه می‌گذرد و این جنگ « اقدام ویژه» نیست. که پوتین سربازانش را در ان از دست میدهد.

اسکار دوشاک: من می‌خواهم این را کامل کنم که خیلی بدبینم. ادامه جنگ ممکن است روسیه را بی ثبات کند اما نه از پایین و خیزش مردم بلکه در بالا و بروز اختلافات در دسته های الیت روسیه.

شما در ماه ژانویه نوشته بودید ، چپ نباید از چشم انداز دولت به مسایل نگاه کند بلکه از منافع مردم حرکت کند ، بخصوص انسانهای هر دو طرف که بیشترین آسیب را تحمل می کنند ، این پیش از جنگ بود، تو هنوز به این حرف معتقدی ، معنای این حرف در شرایط مشخص کنونی چیست؟

تاراس: من هنوز هم بر این عقیده هستم.‌ که ما باید با علاقه های مردم عادی همراه بشویم اما اوضاع الان بنیادا فرق کرده است. وقتی من ان مقاله را می نوشتم مساله مربوط می شد به حنگ در دنباس و شرق کشور و وضعیت حتا پیچیده تر از امروز بود، بسیاری از مردم آنجا از جدایی طلبان حمایت می کردند و حتا خواهان کمک از روسیه بودند. در ان موقعیت خیلی مهم بود که راهی برای توافق و سازش پیدا کنیم. امروز افرادی بسیار کم طرفدار روسیه هستند. حتا در مناطقی که تحت کنترل روسیه هست اعتراضات شدیدی بر ضد تهاجم وجود دارد. معنی اش این نیست که هیچ کس موافق روسیه نیست بلکه این است که بسیاری از همان مردم امروز مخالف روسیه شده اند و خواهان عقب نشینی نیروهایش هستند. از نقطه نظر جهانی هم پیروزی اوکراین و شکست روسیه دارای اهمیت زیادی است. خیلی از چپ‌های اروپا هنوز این اشتباه را میکنند و به این درگیری فقط از منظر تقابل میان غرب و روسیه نگاه می‌کنند.‌

تاراس،: من فکر میکنم اندک اندک دارد روشن می‌شود که اقدامات پوتین صرفا بازتاب سیاست غرب نیست. آنچه از نظر من هنوز تغییر نکرده این نظر است که مردم این کشور های شرقی میان غرب و روسیه بعنوان سوژه سیاسی خود تعیین کننده درک شوند ،که خودشان سرنوشتشان را تعیین می کنند . اشتباه خیلی از چپها در غرب این است که این اراده و خواست مردم را نادیده می‌گیرند و مساله را از زاویه تقابل دولتهای غرب با روسیه می‌بینند.

اسکار دوشاک: من می خواهم با یک مثال این نکته را کامل کنم. نظر سنجی های که پیش از جنگ انجام شده بود و نشان میداد که اکثریت مردم خواهان پیوستن به ناتو و اتحادیه اروپا نیستند نتایجی بود که چپ خیلی در غرب روی ان مانور می داد، حالا اما که اکثریت مردم خواهان ناتو شده‌اند چپ رویش را برمی گرداند و همان نتایج قبلی را تکرار می کند.

تاراس: یک مساله دیگر تصویر پردازی از مردمی است که زیر این جنگ رنج می کشند، بعنوان قربانی ، این اشتباه است ، بسیاری از مردم دارند مبارزه می‌کنند، این قربانی نمایی درست مثل همان برداشت غلط است که گسترش ناتو در شرق از ۱۹۹۰ دسیسه و پروژه امریکاست و فشار دولتهای شرق و اراده مردم در ان جایی نداشته است. این جریان یک ابتکار ساده غرب نبوده بلکه مطابق با خواست و علاقه اکثریت مردم اروپای شرقی صورت گرفته. معنای این حرف این نیست که چپ در غرب باید از توسعه ناتو در شرق حمایت کند. اما آنها باید بفهمند که بسیاری از مردم در شرق خواهان پیوند به ناتو هستند .خیلی ساده بخاطر اینکه امنیت خودشان را آنجا می بینند. من می‌فهمم که برای چپ خیلی سخت است که نگرشش را تغییر دهد زیرا تا کنون اعتراضات ضد جنگ آنها متوجه غرب و منافع ان یوده است. اما ما هشت سال است که در شرق کشور در حال جنگ هستیم و وقت داشتیم که دیدگاه خود را عوض کنیم . وقتی چپ مداوم ناتو را مسئول تهاجم روسیه قلمداد میکند این فقط نشان گر انست که تغییر شرایط را درنیافته است. در حال حاضر چپ باید از دولتها خود بخواهند روی روسیه فشار بیاورند. تا جنگ را متوقف کند.فشار بیاورند که روسیه جنگ را متوقف کند. این فشار شامل تحریمهای اقتصادی هم می شود، البته نه همه تحریمها بلکه تحریم‌هایی که مهم و گزینشی هستند. این را هم اضافه کنم که من حتا از کمک نظامی به مردم اوکراین حمایت می کنم.