‏اوکراین متعلق به پوتین نیست نویسنده: گری کاسپاروف مترجم: سودابه قیصری

از رشته توییت نویسنده در توییتر:
در سال ۲۰۱۴ وقتی گفتم پوتین به کریمه و شرق اوکراین بسنده نخواهد کرد و در انجا متوقف نخواهد شد، مرا جنگ‌طلب خواندند. اکنون همه می‌پذیرند که حق با من بود، اما همان اشتباه را حالا هم تکرار می‌کنند.

به پوتین اجازه می‌دهند اوکراین را نابود کند و تهدید جنگی بزرگ‌تر از جمله جنگ اتمی را “افزایش” دهد. پوتین بیمارستان‌ها، پناهجویان و سراهای سالمندان در اوکراین را بمباران می‌کند. اما به ما گفته می‌شود که جهان آزاد نباید حرکتی برای کمک انجام دهد مگر این که بیمارستان‌ها، ‏پناهجویان و سراهای سالمندان درون خطوط ویژه‌ای از اردوگاه و در خاک اتحادیه اروپا باشد. زندگی این افراد اهمیت دارد، آن کودکان اهمیت دارند.

مساله‌ اصلا ناتو نیست. هیچ معاهده‌ای ایالات متحد و دیگر قدرت‌های بزرگ جهان آزاد را از دفاع از اوکرایینی‌ها منع نکرده است، ‏اوکرایینی‌ها واقعا به این حمایت نیاز حیاتی دارند. فقط ترس است، همان ترسی که آن‌ها را در ۲۰۱۴ از واکنش منع کرد و ما را به اینجا رساند.
کاخ سفید بایدن و رسانه‌های مدافعش همان بحث‌هایی را که دولت اوباما و رسانه‌های مدافعش در ۲۰۱۴ می‌گفتند، تکرار می‌کنند.

خویشتنداری قهرمانانه! چه رهبری‌ای! “جناب کاسپاروف شما زیادی ناشکیبایی، بگذار صبر کنیم و ببینیم چه می‌شود!” به محض عبور اولین تانک روسیه از مرز اوکراین، غرب، پوتین را رهبر بزرگ‌ترین کشور اروپا نامید. حالا دیگر هیچ قدرتی، کشورهای متحد را برای جنگیدن در قلمرو خودش و ‏برای دفاع از خود دعوت نمی‌کند. فقط پوتین می‌تواند چنین کاری کند. ایالات متحد و اتحادیه اروپا می‌خواهند بی‌دغدغه به فساد خود ادامه دهند، گاز و نفت روسیه را بخرند، تحریم‌های ضعیف وضع و فقط درباره دموکراسی موعظه و پوتین را به اجلاس‌ها و داووس دعوت کنند.

دیکتاتورها همیشه پا را فراتر می‌گذارند و غربی‌ها همچنان به تسلیم و تعظیم ادامه می‌دهند. اما این بار مشکلی وجود دارد: اوکراین سر خم نمی‌کند. غربی‌ها دوست دارند به تدریج و به آرامی شکست بخورند، انتخاب‌های سخت را به دولت بعدی واگذارند و پیامدها را به کشورهای حائل (سپر بلا) ‏منتقل کنند. اکنون اوکراین دست آن‌ها را رو کرده زیرا نمی‌خواهد به تدریج خاک کشورش را از دست بدهد یا اصلا شکست بخورد. اوکراین می‌خواهد برنده باشد، به آن‌ها برای این پیروزی کمک کنید. به آن‌ها جت، دِرون و سلاح‌های دوربرد بدهید تا بتوانند نقطه مبدا را بزنند و از مردمشان حفاظت کنند. کریدورهای بشر دوستانه و مناطق تحت حفاظت اعلام کنید. اوکراین متعلق به پوتین نیست، طوری رفتار نکنید گویی مال اوست.

‌‏‏تشدید روزانه قتل شهروندان، ویرانی و گرسنگی تحمیلی توسط پوتین نیز ظاهرا اهمیتی ندارد. پوتین از استالین تقلید می‌کند ولی در کشتار و سبعیت از او هم بدتر است. با این حال، غرب همچنان وانمود می‌کند که همه‌ی این اعمال، ترفندی است برای کشاندن غرب به اوکراین و نابودکردن ارتش‌اش.

‏اما غرب بیش از آن زیرک و هوشیار (محتاط) است که به چنین تله‌ای دم دهد و شجاعانه به انفعال ادامه می‌دهد! پوتین با استفاده از سلاح‌های جدید، ویران‌کردن کل شهرها، قتل‌عام و تبعیدِ هزاران نفر از اوکرایینی‌ها، به تشدید حملات و پیشروی‌اش ادامه می‌دهد.

او نگران چیزی نیست ‏و با امنیت به تهاجم ادامه می‌دهد زیرا قوی‌ترین ارتش دنیا از قبل اعلام کرده که با او وارد جنگ نخواهد شد. بیش از ده میلیون اوکرایینی، به اندازه کل جمعیت جورجیا یا میشیگان، پرتغال یا یونان به دلیل فرار از تهاجم، وحشت و مرگی که با بمب‌ها از آسمان بر سرشان می‌بارد، بی‌خانمان شده‌اند. ‏اما پاسخ غرب بحث و کاغذبازی درباره‌ی ارسال یا عدم ارسال جت‌ها به اوکراین است.