افسر ضد جاسوسی سپاه یک مزدور تل آویو بود، تا چه رسد به دیگر رهبران گروههای افراطی
نوشتۀ طوبی فرانسیس، نویسنده و تحلیلگر سیاسی لبنانی
ترجمه: علی حسین نژاد
ممکن است شگفت آور باشد که ما دستگاه حاکم ایران را میبینیم که تنها اسرائیل را به عنوان یک دولت که قدس را اشغال کرده موضوع گفتمان آزادیبخشی خود قرار نمی دهد، و علیرغم اینکه این دستگاه حاکم سپاهی را به نام قدس تشکیل داده، ولی فقط در حرف و شعار با اسرائیل میجنگد؛ زیرا «سپاه قدس» آن به عنوان بازوی خارجی تهران فقط در کشورهای عربی پیرامون از خلیج تا عراق و شام و تا یمن رخنه میکند و میدان عمل خود را گسترش میدهد.
این شگفتی وقتی از بین خواهد رفت که بدانیم اسرائیل تا کجا به ارگانهای امنیتی ایران از جمله سپاه پاسداران انقلاب رخنه و نفوذ کرده است و این پرسش را مطرح کنیم که چگونه اسرائیل از «مزدوران» ایرانی در رابطه با اهداف مستقیم اسرائیل برای جلوگیری از اتمی شدن دولت تهران استفاده میکند و آیا در میان این مزدوران کسانی هستند که به نفع تل آویو در کشورهای تحت نفوذ ایران کار می کنند؟
گزارش “بی بی سی” در آغاز ماه فوریهی گذشته در افشای برخی از موارد نفوذ سطح بالایی سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل در ایران بود بسیار جالب بود و اعتقاد به سریال طولانی رویدادها در طی دو دهه از این نفوذ مؤثر را تقویت کرد و سپس گزارش های دیگری نشان دادند که چگونه ردیابی ارتباطات ایران با رهبری “داعش”، کار آمریکاییان برای از بین بردن رهبر این سازمان ابراهیم القرشی در نزدیکی پایگاههای ترکیه در سوریه را تسهیل کرد.
در گزارش بی بی سی یک سری از حوادث ذکر شده است که از ترور دانشمند هستهای ایران محسن فخری زاده در ماه نوامبر سال ۲۰۲۰ شروع شد که طی آن این برجسته ترین دانشمند هسته ای ایران با گشودن آتش روی او با کنترل از راه دور و مجهز به هوش مصنوعی، بدون آسیب به غیرنظامیان، کشته شد. این ترور، با این شیوۀ دقیق و قوی تنها با استفاده از اطلاعاتی دقیق روی زمین به اجرا درآمد.
این گزارش می افزاید: «پس از این قتل، محمود علوی، وزیر امنیت ایران، ادعا کرد که دو ماه پیش از وقوع آن نیروهای امنیتی هشدار دادند که یک توطئه ترور علیه فخری زاده در همان جای مشخصی که ترور انجام شد وجود دارد. علوی گفت فردی که عملیات را برنامه ریزی کرده است از افراد نیروهای مسلح بوده، که طبعا ما نمی توانستیم اقدامات اطلاعاتی علیه او انجام بدهیم».
این وزیر ایرانی اشاره کرد که قاتل عضو سپاه پاسداران ایران، یگان نظامی برجستۀ این کشور بود، و این یعنی که مسئول اجرای ترور در سطح بالا و با درجۀ کافی در سپاه پاسداران بوده تا توانسته این عملیات را انجام بدهد.
سپاه پاسداران ایران «مورد نفوذ و رخنه»
پس از ترورفخری زاده، اخبار و گزارشهایی پیاپی منتشر شدند مبنی بر اینکه ده ها تن از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران ایران در زندان اوین هستند، «اما دولت اسامی و درجات آنها را منتشر نمی کند تا چهرۀ سپاه پاسداران خراب نشود». چنین اخباری حداقل دو بار دیگر منتشر شدند یکی پس از ترور قاسم سلیمانی، و دیگری پس از کشتن القرشی، در یک سناریو، شبیه آنچه بلافاصله پس از ترور یکی از مسئولین حزب الله لبنان به نام عماد مغنیه در سوریه، از سوی دمشق اعلام شد، آنجا که دمشق وعده داد که مجرمان را افشا خواهد کرد، اما بعدا هیچگونه صحبتی از نتایجی ملموس به میان نیاورد.
در این گزارش انگلیسی آمده، یک افسر اطلاعاتی سابق در سپاه پاسداران، گفت که سازمان های خارجی شواهدی را علیه تعدادی از سفیران ایران و فرماندهان سپاه پاسداران ایران جمع آوری کردند که این شواهد حاوی اطلاعاتی درباره روابط با زنان است که می تواند برای باجگیری از این مسئولان برای وادار کردن آنان به همکاری با جاسوسان خارجی مورد استفاده قرار گیرد.
این گزارش اواخر ژانویه ۲۰۱۸ را یادآور شده زمانی که ده ها نفر به مجتمع انبارهای یک منطقه صنعتی واقع در ۳۰ کیلومتری تهران حمله کردند. ۳۲ انبار آنجا بود، اما آنها می دانستند که کدامیک از آنها حاوی با ارزش ترین اسناد هستند و در کمتر از هفت ساعت قفلهای ۲۷ انبار را ذوب کردند و نیم تن از آرشیو هسته ای محرمانه را برداشتند و بدون آنکه اثری از خود برجای بگذارند محل را ترک کردند.
سه ماه بعد، اسناد به سرقت رفته در فاصلۀ دوهزار کیلومتری، و مشخصا در تل آویو اسرائیل ظاهر شدند، آنجا که نخست وزیر وقت اسرائیل بنیامین نتانیاهو، اسناد به سرقت رفته را نشان داد و گفت که او آنها را با یک عملیات موفقیت آمیز موساد به دست آورده است. اما رئیس جمهور ایران حسن روحانی در آخرین روز از مقام خود در اوت ۲۰۲۱ تأیید کرد که اسرائیل اسناد هسته ای ایران را به سرقت برده و شواهد را به رئیس جمهور وقت آمریکا دونالد ترامپ ارائه کرده است.
نتانیاهو زمانی که آرشیو را در یک کنفرانس مطبوعاتی مخصوص این موضوع در آوریل ۲۰۱۸ نشان داد نقش محسن فخری زاده را برجسته کرد و بارها و بارها در آن کنفرانس گفت که: «نام دکتر محسن فخری زاده را به خاطر بسپارید». دو سال بعدا این مرد ترور شد.
در دو دهه گذشته تعدادی از برجستهترین دانشمندان هستهای ایران کشته شدهاند و چندین عملیات خرابکارانه در تاسیسات هستهای و نظامی ایران صورت گرفته است، اما تاکنون نیروهای امنیتی ایران تا حد زیادی نتوانستهاند از هیچ یک از آنها جلوگیری کنند یا مهاجمان و توطئه گران را دستگیر کنند که میزان نفوذ اطلاعاتی و رخنه در بدنه حاکمیت مذهبی را نشان می دهد.
در پایان سال ۲۰۱۳، شایعاتی مبنی بر دستگیری رهبران سپاه پاسداران و افسران اطلاعاتی ایران به اتهام جاسوسی برای موساد منتشر شد و یکی از متهمان، افسر مسئول مقابله با جاسوسی علیه اسرائیل در وزارت امنیت ایران بود. بعدها، احمدی نژاد رئیس جمهور سابق، نفوذ موساد به وزارت اطلاعات او را تأیید کرد و گفت: «آیا طبیعی است که ارشدترین افسر مسئول کنترل جاسوسان و مسئول مقابله با توطئه های اسرائیل در ایران (خود) عامل اسرائیل باشد؟».
علی یونسی وزیر اطلاعات سابق ایران و مشاور ارشد رئیس جمهور روحانی نیز هشدار داد که «نفوذ موساد در بسیاری از نقاط کشور آنقدر زیاد شده است که هر یک از اعضای رهبری ایران باید نگران جان و امنیت و سلامتی خود باشد».
واقعیت این است که این هشدارها بدون مدرک برای اثبات آنها نیستند، زیرا ضربات اسرائیل علیه ایران در داخل و خارج متوقف نشد و اغلب به طور موثر و بدون اینکه ارگانهای ایرانی قادر به شناسایی عاملان آن باشند انجام شد. حملات اخیر به «کرمانشاه» پایگاه هواپیماهای بدون سرنشین که طی آن صدها هواپیمای بی سرنشین منهدم شدند یکی از عملیات هایی بود که نیاز به همکاری نزدیک و اطلاعات موثق دارد و این عملیات پس از تبدیل شدن سلاح جدید به یک عامل حیاتی در جنگ های مدرن، برای اسرائیل بسیار مهم است.
مقامات ایرانی در مورد آن حملات دروغ گفتند. آنها گاهی از رعد و برق و گاهی در مورد مانورهای نظامی صحبت کردند، اما حقیقت بعد از چند ماه و با شلیک موشک های ایران برروی به اصطلاح پایگاه موساد در اربیل روشن شد پایگاهی که اسرائیل از آنجا به «کرمانشاه» حمله کرده بود. اما روایت ایرانیان در این زمینه دوگانه بود، زیرا توجیه دیگری برای بمباران اربیل اضافه کرد و آن پاسخ به کشته شدن دو افسر ایرانی در یک حمله اسرائیل در نزدیکی دمشق است.
پیگیری عملیات اسرائیل علیه ایران و شبهنظامیان آن در سوریه تنها به یک نتیجه گیری منجر میشود و آن میزان صحت و دقیق بودن اطلاعاتی است که تلآویو از تحرکات ایران در این کشور به دست میآورد.
سال اوج
سال ۲۰۲۰ سال اوج ضربات اسرائیل یا حملات منتسب به اسرائیل در داخل ایران بود. در ماه ژوئن و اوایل ژوئیه، مجموعه ای از انفجارها برنامه هسته ای و موشکی ایران را مستقیماً از داخل یا از طریق پهباد یا با حملات سایبری هدف قرار دادند. این حملات یک مرکز ساخت موشک و مرکز پزشکی در تهران، یک انفجار داخلی در نیروگاه اتمی نطنز و یک نیروگاه در اهواز را که گفته میشد یک مرکز مخفی بود، هدف قرار داد. پیش از آن انبارهای نیروهای حشد الشعبی عراق طرفدار ایران شاهد مجموعه ای از انفجارات بودند که مشابه آن را علیه انبارها و اماکن «حزب الله» در لبنان شاهد خواهیم بود.
این فعالیت های اطلاعاتی با از سرگیری مذاکرات در وین بر سر برجام متوقف یا کمتر شدند. گفته شد که این توقف یا پایین کشیدن فتیله با فشار آمریکا انجام شد تا مذاکرات دچار شکست نشود. اما این بدان معنا نیست که فعالیتهای موساد پایان یافته است، زیرا ممکن است از زمان استراحت برای تقویت شبکههای عملیاتی استفاده کند که به نظر نمیرسد از اطلاعیه سپاه پاسداران مبنی بر دستگیری گروهی از آنها در نیمۀ ماه جاری در حالیکه برای انجام «یک عملیات خرابکارانه» آماده می شدند، متاثر باشد.
پس از بیان این حقایق، دیگر تردیدی وجود ندارد که سرویسهای ضد حاکمیت در تهران به شدت حضور پیدا کردهاند. اما این چگونه روی می دهد؟ چند علت دارد: اول وجود نارضایتی گسترده از حاکمیت؛ دوم وسوسههای مادی و سوم که از همه مهمتر است راحتی نفوذ در سازمانهای عقیدتی بسته می باشد، زیرا با تظاهر شدید بر دین یا مذهب به راحتی تا بالاترین درجات ارتقا می یابند و برای عناصر اطلاعاتی آموزشدیده سخت نیست که دارای فرهنگ بسته حاکمیت گردند و کلیدهای صعود و رسیدن به جایگاههای بالا را داشته باشند تا بتوانند نقش خود را ایفا کنند.
اما سوالی که همچنان نیازمند پاسخ و توضیح است این است که اگر عناصر اطلاعاتی اسرائیل مسئولیتهایی را در رهبری شبهنظامیان ایرانی فعال در کشورهای عربی برعهده بگیرند، چه میکنند و چگونه وابستگی دوجانبۀ خود را برای ضربه زدن به بافت جوامعی که در آنها کار می کنند به کار می بندند؟.
