احضار خانم کریمبیگی به خانه امن وزارت اطلاعات
درباره دفتر پیگیری یا خانه امن وزارت اطلاعات
خبر تلخ و تکاندهنده اخراج مریم کریمبیگی خواهر دادخواه شهید سرافراز عاشورای ۸۸ شهید مصطفیکریمبیگی از دانشگاه محل تحصیل، موجب تاسف و تاثر عموم مردم و فعالان مدنی شد؛ و نکته تاسفآور آنجایی بود که این اخراج غیرقانونی پس از دوباره احضار خانم کریمبیگی به خانه امن وزارت اطلاعات در خیابان برادران مظفر واقع در مرکز شهر تهران صورت میپذیرفت.
این خانه امن و مشابه آن در شهر تهران تحت عنوان “دفتر پیگیری” از سالهای پس از اعتراضات جنبش سبز به محل احضار، بازجویی و پروندسازی برای فعالان مدنی تبدیل شد، خانه امن مذکور که ماموران شاغل در آن این روزها تدارک اخراج خانم کریمبیگی از دانشگاه را دادهاند، ساختمانی قدیمی و به ظاهر مخروبه است، که احتمالا از اموال مصادرهای زمان انقلاب نصیب وزارت اطلاعات شده است.
یکی از شاهکارهای این خانه امن تدارک پروندهسازی برای بسیاری از فعالان حقوقبشری از جمله برادرم سعید در سال ۸۸ بود که در بحبوحه اعتراضات جنبش سبز صورت گرفت؛ پرونده سازی که با اتهام مضحک “ارتباط با سازمان مجاهدین خلق” موجب صدور بیش از ۲۰ سال حکم زندان برای سعید و دوستانش شد، و بیش از ده نفر را برای چند سال راهی زندان کرد.
بازجوی ارشد پرونده برادرم که نخستین بار در سال ۸۸ در برابر همین خانه امن وزارت اطلاعات او را دیده و در بحث با وی، متعرض ستم رفته بر برادر و دوستانم شده بودم، بار دیگر در سال ۹۳ و در جریان اعتراضات نسبت به هجوم غیرانسانی به زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین، برای منصرف کردن ما از برگزاری تجمعات خانواده زندانیان سیاسی به در منزل پدریم مراجعه کرد و پیش از هرچیزی از او خواستم مستندش برای اتهام برادرم و دوستانش را ارائه دهد!، و پاسخ بازجوی ارشد تنها “پاسخ دادن یکی از دوستان برادرم به یک ایمیل ارسال شده از سوی بهروز جاوید تهرانی فعال سیاسی ساکن ترکیه بود” بله!، یک سوال و جواب ایمیلی مستند ده ها سال حکم زندان برای عدهای جوان قرار گرفته بود!
سه سال پیش ضیا نبوی فعال دانشجویی زندانی پس از ۸ سال حکم ظالمانه با همین عنوان، از اتهام مذکور تبرئه و آزاد شد، چندی پیش در گفتگویی به نامهای اشاره کرد که وزارت اطلاعات در زمستان سال ۹۱ درباره وی و سعید برادرم و در پاسخ استعلامی به خدابخشی دادیار وقت ناظر بر زندانیان سیاسی نوشته و اتهام ارتباط با سازمان را درباره ایشان و برادرم با ذکر اسم منتفی دانسته بود. نامهای که بیش از چهار سال در کشوی میز دادیار مذکور پنهان داشته شد.
این طشت رسوایی که شرح داده شد، تنها یک نمونه از شاهکارهای دفتر پیگیری یا همان خانه امن وزارت اطلاعات بود که امروز تدارک اخراج مریم کریمبیگی از دانشگاه را دیده است، و خدا آگاه است که چه تعداد از شهروندان این کشور در نتیجه این بیقانونی حاکم بر کشور سالهای طولانی از زندگیشان را پشت میلههای سرد زندان سپری کردهاند، یا از حق تحصیل و دیگر شئون زندگی اجتماعی محروم ماندهاند.
