بانوان ، پارک های بانوان را تحریم کردند
راهحل نهادهای حکومتی در تمام این سالها حذف زنان از محیطهای عمومی و محدود کردن آنها به فضاهای تفکیکشده بوده است، مثل راندن زنان به پارکهای بانوان.
در ظاهر افتتاح این پارکهای زنانه به بهانه مراقبت و صیانت از زنان و کودکان ، توجیه میشود و ممکن است از سوی عدهای از زنان نیز اقدامی مثبت به حساب بیاید اما درواقع با اعطای فریبنده فضای اختصاصی به زنان، آنها را از فضای عمومی دور نگه میدارند و به اندرونیهای بزرگتر از خانه میرانند.
یکی از اعضای شورای شهر تهران در دفاع از چنین طرحی گفته: “در پارکها مردان و جوانان غریبه حضور دارند و رفتوآمد زنان به پارکها به صلاحشان نیست”. پیشتر نیز به همین بهانه زنان را از حضور در ورزشگاه منع کرده بودند و اگر جلوی چنین دیدگاه و منش خطرناکی گرفته نشود، کار به جایی میرسد که کلا حضور زنان در هر مکان عمومی ممنوع خواهد شد.
به سرنوشت زنان در افغانستان نگاه کنید که چطور از دانشگاهها و مدارس و محل کارشان به خانهها بازگردانده شدند و اجازه رفت وآمد بدون مرد محرم در خیابانها را ندارند. بنابراین جسارت زنان برای پس زدن محیطهای زنانه و تحمیل خود به فضاهای مختلط عمومی، به از بین رفتن اینمرزکشیها و جداسازیهای جنسیتی کمک میکند.
یکی از نشانههای فضای امن و برابر این است که زنان بتوانند در کنار مردان احساس امنیت کنند، نه با دور ماندن از آنان. زنان آگاه امروزی که به این ایزولهسازی و قرنطینه کردن حکومتی تن نمیدهند و میبینیم که چطور با رقصشان در خیابانها، پارکها و متروها، تابوسازی از حضور زن در جامعه را برهم میزنند،
برای مردان برازنده نیست که سالهاست آنها را همچون موجودات خطرناکی مینمایانند که زنان و کودکان برای در امان بودن از دستشان باید به محیطهای حفاظتشده بروند!
