رودخانه دز برای اولین بار خشک شد

بحران آب در خوزستان، به رود دز رسیده است. رودی که با عبور از شهرستان‌های اندیمشک، دزفول، شوش، شوشتر در بالادست اهواز به رودخانه کارون می‌پیوندد و کارون بزرگ را تشکیل می‌دهد.

در حالی که انتظار می‌رفت با خشکسالی بی‌سابقه سال‌های اخیر و کاهش شدید حقابه رود دز، در تونل‌ها و پروژه‌های سابق انتقال آب از سرشاخه‌های این رود تجدید نظر صورت گیرد، با انتشار اخبار طرح جدید غدیر، شوک بزرگی به کشاورزان و مردم شهرستان‌های شمال این استان وارد شد.

طرح غدیر چیست؟ طرحی است به پیمانکاری قرارگاه خاتم‌الانبیاء سپاه که هدف آن آب‌رسانی به بیش از ۱۲شهر و بیش از ۱۲۰۰ روستا در خوزستان از طریق لوله‌کشی و انتقال آب از رود دز است. پروژه‌هایی که اگرچه در نام از آب رسانی استفاده می‌کنند اما طرح‌های پیشین اینچنینی نشان داده است که نه تنها هدف این پروژه‌ها آب‌رسانی نبوده بلکه محیط زیست شهرها و روستاهای مسیر رودخانه را هم به طور کامل از میان برده است. علاوه بر آن بر سر مقصد آب‌رسانی نیز ابهامات بسیاری وجود دارد. علیرغم اینکه در طرح مذکور، آبرسانی به روستاهای خوزستان مدنظر قرار گرفته شده است، اما عملا آب دز سر از قم هم درمی‌آورد.

طی دو دهه اخیر و با ایجاد پروژه‌های مخرب انتقال آب از سرشاخه‌های رود دز، از جمله پروژ‌های عظیم انتقال آب قمرود، لنگان و خدنگستان، رود دز به شدت تحت تاثیر قرار گرفته و دبی آن کم شده است. اهالی شوشتر و روستاهای توابع آن نظیر شعیبیه نیز احداث پروژه‌های انتقال آب این چنینی را عامل اصلی خشک شدن دز می‌دانند و ضمن اعتراض، خواستار آزادسازی فوری حقابه رودخانه دز و جاری شدن آب در بستر آن هستند.

بخش شعیبیه از توابع شوشتر بیش از ۵۰ روستا دارد که حدود ۱۰ روستای پایین دست آن از جمله روستاهای «چویس»، «ابوطیور» و «بیت فنیان» با خشکی کامل رودخانه روبرو شده‌اند.

خشک‌شدن رودخانه دز علاوه بر ایجاد بحران‌های زیست‌محیطی و از بین‌بردن اکوسیستم این رودخانه به این معناست که مردم این روستاها نه فقط در زمینه‌ی کشاورزی بلکه برای آشامیدن و شستشو نیز با بحران جدی مواجه‌اند. با خشک شدن رودخانه، پمپ‌های آب روستایی امکان برداشت آب ندارند و مردم مجبورند برای شستشو و بهداشت از همین اندک آبی که در کف رودخانه است استفاده کنند.

از قیام تشنگان مدت زمان زیادی نمی‌گذرد. بحران‌های محیط زیستی، مساله کشاورزی، بحران بی‌آبی و در کنار همه‌ی این موارد غارت و دست اندازی به طبیعت برای ساخت انواع هتل‌ها و مال‌ها و کسب سود بیشتر توسط هولدینگ‌های سپاه و بخش خصوصی و .. در سال‌های اخیر منجر به اعتراضات پیاپی مردم و فعالان محیط زیست شده است. مردم استان خوزستان نیز بارها در اعتراض به وضعیت بی‌آبی و برای آزادسازی حقابه‌شان به خیابان آمده‌اند.پاسخ تکراری جمهوری اسلامی به همه این‌ها یک چیز است: سرکوب. فعالان محیط زیست را زندان می‌کنند و جواب کشاورزان و مردم تشنه را با گلوله می‌دهند تا با خیال راحت بتوانند پروژه‌های تخریب محیط زیستی‌شان را پیش ببرند.

@sarkhatism