دبیر اطلاع رسانی ستاد نان گفت:
«مصرف شخصی نان حدود مشخصی دارد و اگر کسی «تراکنش و خرید غیرمنطقی» داشته باشد مورد بررسی و رصد قرار میگیرد».
در مملکتی که دزدی ها و اختلاس های هزاران میلیارد تومانی یکی از سر تیتر های آشنا و همیشگی اخبار و تحولات است و دائم فرمان میرسد که «کشش ندهید»، رصد کردن «نون اضاف» تا شمردن لقمه ها در دهان را کش میدهند تا چیزهای بسیار بزرگی را پنهان کنند!
پدیده «نون اضاف» در خاطره مردم حک شده ، آنجا که کارگران زحمتکش و محروم شهری یا دانشجویان شهرستانی کم بضاعت برای سیرکردن شکم خود دنبال خرید یک ساندویچ با نون اضافه بودند. زیرا نه یک عدد ساندویچ شکمشان را سیر میکرد و نه توان خرید دو تا ساندویچ را داشتند در نتیجه با نان اضافی شکم خود را سیر میکردند. اکنون هم در این شرایط که قدرت خرید برنج از مردم بسیار کم شده و قیمت ماکارونی و غذاهای جایگزین هم سر به فلک کشیده، برای سیرکردن شکم ناگزیر از «تراکنش غیر منطقی» خرید نان هستند که آنهم توسط گزمه های الکترونیک لقمه ها تا دهان رصد میشود که مبادا از «حدود مشخص » فراتر رود.
تعداد نان را رصد میکنند تا اختلاس و رانت و فساد و لفت و لیس های سیستماتیک پنهان بماند.
براستی اگر در ادبیات ما کلمه ای فراتر از «وقاحت» که میتوانست ماهیت واقعی آنها را نشان دهد وجود میداشت، مردم در بیان قضاوتشان راحت تر بودند.
شورای بازنشستگان ایران
