برای دستگاه قضایی وقاحت حقیقتاً واژه کوچکی است
دو هفته پیش و تقریبا در سکوت خبری یک از شرمآورترین حکم های تاریخ دستگاه قضایی جمهوری اسلامی صادر شد. تعدادی از وکلا و فعالین مدنی که قصد طرح شکایت از مقامات حکومتی مسئول در کشتار وسیع کرونا را داشتند، جمعاً به بیش از یازده سال حبس و مجازات های تکمیلی محکوم شدند.
من از همان روز که خبر صدور حکم را شنیدم تا به امروز با خشمی تمام نشدنی دست به گریبانم. خشمی که در این دو هفته بارها تصمیم گرفتم آن را دستکم تبدیل به متنی اعتراضی کنم اما تا امروز نتوانستم. حقیقت این است که هیچکدام از ما آن سخنرانی معروف ممنوعیت واردات واکسن انگلیسی و آمریکایی را فراموش نکردیم، قرارداد بنیاد برکت برای تولید واکسن وطنی را هم. آن واکسیناسیون محدود و قطره چکانی را نیز، آن کشته های روزی چندصد نفر را هم… کرونا به معنای دقیق کلمه دردی همگانی بود و تک تک ما را فارغ از اعتقادات و مواضعمان درگیر کرده بود و سایه مرگ را بر سرمان نظاره میکردیم.
در چنین وضعیتی دقیقا آن افرادی که قرار بود مسئول دفاع از سلامت مردمان باشد در عالیترین سطوح مشغول سوداگری از مرگ مردم بودند. با توهمات منفعت طلبانه خود در برابر واردات واکسن ایستادند و با قراردادهایی شرمآور و پنهانی کوشیدند که از رنج مردم برای حلقه مافیایی خود سود و سرمایه بیاندوزند. حقیقت این است که ما استیصال آن روزها را فراموش نکرده ایم.
روزهائی که برای جان خود بیمناک بودیم، برای بستگان و دوستان نگران و در برابر استیصال آن بیمارانی که برای تزریق دارو آواره کوچه و خیابان بودند از فرط خجالت نمیدانستیم چه کنیم. از سوگ از دست رفتگان که اصلاً هیچ نگوئیم… درست در چنین وضعیتی بود که خبر بازداشت تعدادی از وکلا و فعالین مدنی رسانه ای شد.
خبر آمد که آنها میخواستند از مقامات حکومتی بواسطه اهمالشان در واردات به موقع واکسن شکایت رسمی طرح کنند. شکایتی که البته دستگاه قضایی میتوانست در اقدامی شرمآور و ناعادلانه اساسا به آن ترتیب اثر ندهد اما دستگاه امنیتی راه حلی وقیحانه تر داشت:
بازداشت آنها و عجیب اینکه این پایان بیشرمیشان نبود! خلاف تصور ما آن بازداشت فقط تلاشی ظالمانه برای عبور از بحران خودساخته نبود، بلکه آنها واقعا تصمیم داشتند که این شاکیان قانونی را مجازات قانونی هم بکنند و اینجاست که حقیقتا آدمی در وقاحتشان در میماند!
برای آنها که با سوءمدیریتشان مرگ چند دههزار نفر از مردمان این سرزمین را تسهیل کردند و امروز به جای اینکه در برابر مردم پاسخگو باشند، در جایگاه قاضی نشستهاند و برای آسیبدیدگان حکم زندان صادر میکنند وقاحت حقیقتاً واژه کوچکی است…
