ولادیمیر پوتین و جوبایدن رئیسان جمهوری روسیه و آمریکا طی چند روز آینده به منطقه خاورمیانه سفر خواهند کرد. اولی عازم تهران است و دومی پس از تل آویو به ریاض خواهد رفت. هر کدام با اهداف متفاوت.
بایدن در پی آن است که عربستان سعودی و ایضا دیگر کشورهای شورای همکاری را در جهت جلوگیری از افزایش نجومی بهای نفت، وادار به افزایش تولید و صدور نفت کند، که موفق هم خواهد شد(صادرات افزایش خواهد یافت).
پوتین نیز درپی باز کردن و گسترده کردن کریدور آستراخان- انزلی- بندرعباس است تا روزنه ای برای روز مبادا برای برونرفت از محاصره سخت تر ماه های آینده باشد. پتانسیل این گذرگاه برای پیوند با شبه قاره با هدف نادیده گرفتن تنگه های ترکیه ( در شرایط اورژانس) بیشینه ۳۰٪ خواهد بود
پوتین در عین حال می کوشد از استحکام مواضع ضد آمریکایی -غربی جمهوری اسلامی اطمینان حاصل کند. البته این سفرها حاوی اهداف دیگری هم هستند که در حد بضاعت آن ها را بازگو خواهم کرد، ولی جای شوربختی است که ملل خاورمیانه هنوز هم مانند دو سده پیش، صرفا در نقش بازیگران منفعل و سربازان پیاده شطرنج بازی های بزرگ میادین ژئواستراتژی عمل می کنند، از جمله در نقش هایی مانند:
پل پیروزی، پمپ بنزین جهان، کشورهای حائل و ضربه گیر ، پایگاه های هوایی و دریایی قدرت های بزرگ ، خریداران بزرگ ۸ کمپانی تسلیحاتی و…
کانال تلگرام نویسنده
