ایران در گروه بدترین کشورهای جهان برای کارگران

خلاصه گزارش۲۰۲۲ کنفدراسیون بین المللی اتحادیه‌های کارگری

تارنمای داوطلب گزارش ۲۰۲۲ کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری را ترجمه و منتشر کرده است. «گزارش امسال مرور بدترین کشورهای جهان برای کارگران یک پیام مهم و علنی دارد: شرایط کارگران در سراسر دنیا بدتر شده است و در بازه زمانی نُه‌ساله که مبنای مقایسه‌های این گزارش قرار گرفته، وخامت اوضاع در بیشتر شاخص‌ها با ظهور دولت‌های اقتدارگرا و تضعیف نهادهای مدنی و صنفی در بسیاری از کشورها افزایشی تکان دهنده را نشان می‌دهد که از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون بی‌سابقه بوده است.

در بخش اول  گزارش ۲۰۲۲ کنفدراسیون بین المللی اتحادیه‌های کارگری آمده است: «در میانگین ۶۶% تا ۸۷% کشورها، کارگران از حق اعتصاب، حق چانه‌زنی جمعی، حق تاسیس یا پیوستن به اتحادیه و انجام فعالیت صنفی و دسترسی به عدالت قضایی محرومند، در ۶۹ کشور جهان آزادی‌های مدنی کارگران محدود است و فعالان صنفی با خطر دستگیری روبرو می‌شوند، در ۵۰ کشور مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند و حتی در بیش از ۱۰ کشور، اعضای اتحادیه ممکن است کشته شوند. هند، عراق، ایتالیا، بنگلادش، آفریقای جنوبی، فیلیپین، گواتمالا، لسوتو، هاییتی، میانمار و کشور تازه تاسیس اسواتینی، ۱۰ کشورند که معمولا کشتار فعالان عضو اتحادیه‌ در آن‌ها اتفاق می‌افتد ولی به این کشورها محدود نمی‌شود.

کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری- آی‌تی‌یو‌سی- در این گزارش اعلام می‌کند که کارگران در خط مقدم رویارویی با بحران چندوجهی ناشی از موارد زیر هستند: سطوح تاریخی نابرابری، وضعیت نگران‌کننده اقلیمی، از دست دادن زندگی و معیشت ناشی از بیماری همه گیری، و تأثیر مخرب درگیری و تصریح می‌کند که محل کار خط مقدم مبارزه برای دموکراسی است. وقتی از هر پنج کشور چهار کشور از چانه‌زنی جمعی جلوگیری می‌کنند، و یک سوم کشورها با خشونت به کارگران حمله می کنند دولت‌های وحشی و بی‌رحم از اهمیت چانه‌زنی جمعی آگاهند. اتحادیه های کارگری در همه قاره ها سلاخی می‌شوند و در جایی که مردم برای حقوق و عدالت اجتماعی برمی‌خیزند هدف سرکوب وحشیانه قرار می‌گیرند تا ساکت شوند

در این گزارش، ایران در دسته پنجم با وضعیت قرمز یعنی تقریبا بدترین کشورها جا دارد و تنها چند کشور درگیر جنگ داخی و هرج و مرج، در گروه بدتر از ایران- با رنگ قرمز تیره‌تر- جا دارند.

گروه پنجم شامل دو بخش است:

گروه عادی ۵: کشورهایی در شرایط عادی که کارگران در آن‌ از حقوق تضمین‌شده برخوردار نیستند.

گروه ۵+: کشورهایی با شرایط گسست سیاسی و قانون {مثلا ناشی از درگیری‌های داخلی} در زیر گروه پنجم که کارگران در آن‌ از حقوق تضمین‌شده برخوردار نیستند.

در گروه پنجم، نام کشورهایی چون الجزیره، بنگلادش، بلاروس، کامبوج، چین و چند کشور افریقایی چون اریتره و زیمبابوه در کنار همسایگان دور و نزدیک ایران یعنی پاکستان، قزاقستان، عراق، کویت، امارات متحده عربی، هند و ترکیه به چشم می‌خورد. ترکیه در ضمن در گزارش امسال در فهرست دهگانه یکی از بدترین کشورهای جهان برای کارگران قرار دارد.

به غیر از قید نام ایران در فهرست دسته پنجم، نام ایران در دو جای دیگر گزارش آمده است: شرکت پالایش نفت تهران در فهرست ۷۵ شرکت‌ ناقض حقوق کارگران از سراسر جهان قید شده است. گزارش در پایین نام این ۷۵ شرکت می‌نویسد: این شرکت‌ها حقوق کارگران را نقض کرده‌اند، با نقض حقوق کارگران مرتبط هستند یا از اهرم‌های خود برای رسیدگی به موارد نقض حقوق استفاده نکرده‌اند.

گزارش هشدار می‌دهد که شرکت‌های ناقض حقوق کارگران موظفند به حقوق بشر شناخته شده بین‌المللی، از جمله حقوق جمعی کار، احترام بگذارند و از رفتارهای تضعیف‌کننده حقوق کارگران اجتناب کنند.

همچنین، نام ایران در شمار کشورهایی قید شده که دستگیری خودسرانه، بازداشت و زندانی کردن کارگران فعال صنفی در آن‌ها اتفاق می‌افتد. در سال جاری کارگران در ۶۹ کشور از ۱۴۸ کشور دستگیر و بازداشت شد‌ه‌اند. تعداد زیادی از دولت ها با هدف قرار دادن رهبران برجسته اتحادیه های کارگری، فشار را بر کارگرانی افزایش داده‌اند که از حقوق خود دفاع می کنند و از سوی اتحادیه‌ها حمایت می‌شوند. دستگیری خودسرانه، بازداشت و زندان هفتمین مورد از موارد نه‌گانه بیشترین موارد نقض حقوق است.

خلاصه ترجمه پیش رو بخش اول گزارش خلاصه گزارش ۲۰۲۲ کنفدراسیون بین المللی اتحادیه‌های کارگری است و می‌تواند از بسیاری جهات می‌تواند برای مخاطب ایرانی چشم‌گشا باشد یا به پرسش‌هایی دامن بزند؛ این که در کجای راه تغییر ایستاده‌ایم…»

متن کامل ترجمه گزارش سالانه کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری را در تارنمای داوطلب مطالعه کنید.