در دورانی که دولتها و فعالین حقوق کودک درصدد تصویب قوانین منع آموزش مذهبی به کودکان برای جلوگیری از تجاوز به ذهن کودک هستند، در معدود حکومتهای دینی متحجر مانند جمهوری اسلامی برای ساختن سرباز ایدئولوژیک، بجای هزینه کردن برای آموزشهای مورد نیاز کودک، به ترویج دستگاه فکری خود از طریق مراسم مذهبی مانند مراسم محرم با کمک خواسته یا ناخواسته و از سر ناآگاهی خانواده کودک میپردازد.
علاوه بر این ظلم بزرگ در حق کودک که اجازه اندیشیدن در سالهای آتی را برای او سخت میکند، دستگاه حاکم به این هم اکتفا نکرده و در این نمایش ایدئولوژیک که با تحریک احساسات مردم بقای خود رژیم را تضمین میکند، از کودکان هر جا که توانسته بیتوجه به پیامدهای روانی آن، استفاده ابزاری کرده. بعنوان نمونه:
۱. جشن شیرخوارگان:
در این نمایش که همه ساله پوشش گستردهای نیز از آن صورت میگیرد، جمهوری اسلامی حتی به نوزادان و خردسالان نیز رحم نکرده و با تبلیغ قصهای حماسی، مادران این فرزندان را تشویق به حضور در این نمایش تبلیغاتی میگند. مراسمی بسیار مضر برای گروه سنی آسیب پذیر مثل نوزادان که با حجم بالای سروصدا و حرکتهای جمعی که مناسب نوزاد نیست، میتواند آسیبهای جسمی و روانی جبران ناپذیری برای نوزاد باقی بگذارد.
۲. سوءاستفاده در نمایش تعزیه:
این نمایش که از اهمیت زیاد تبلیغاتی برای دستگاه حاکم برخوردار است نیز باعث سوءاستفاده از کودکان شده و با حضور این کودکان در نقشهای سیاهه لشکر و یا نقشهای کوچکی با دیالوگ آن هم بدون حضور والدین در پشت صحنه آمادهسازی نمایش در کنار افراد بزرگسالِ غریبه، خود به خود پتانسیل حوادثی را دارد که سعید طوسیهای پرورش یافته سیستم از آن استقبال میکنند. علاوه بر این مورد، حضور این رده سنی با روانی حساس در بین این حجم از خشونت و صداهای گوشخراش جز آسیب روانی و حتی بعضا فیزیکی(در نمایش شلاق زدن اسرای کم سن کربلا در خیابانها) چیزی برای کودک به ارمغان ندارد.
۳. خشونت عیان و قانونی علیه کودکان:
ناگفته نماند که این استفاده ابزاری از کودک در بین دستهای از شیعیان که هرگز عزمی برای کنترل آنان از طرف رژیم وجود نداشته است، باعث فجایعی مانند آسیب شدید فیزیکی از راه قمه زنی به این افراد بیدفاع جامعه میشود.
اما چه باید کرد؟
جرم انگاری قضایی علیه هرکسی که نسبت به کودکان خشونت به کار میبرد. فارغ از اینکه پدر یا مادری معتاد به الکل فرزندشان را کتک بزنند و یا آزار فیزیکی به او برسانند یا پدر مادری مذهبزده، باید دست هر دوی این ها را از سر کودکان کوتاه کرد. کودک باید زندگیای شاد و ایمن داشته باشد و از هر گزندی در امان باشد؛ چه مخدر و چه مذهب! بدون شک سیستم سیاسی مورد تایید ما، هم علیه مذهب و هم علیه افیون و مخدر، آنگونه مبارزه خواهد کرد که دیگر این دو به کودکان و البته تمام جامعه، آسیبی نرسانند.
سهیل مهری
۱۶ مرداد ۱۴۰۱
کانال کودکان کار
