در ساختار قانونی ایران و تمام جهان، هر متهمی، حتی اگر مرتکب قتل شده باشد، حق دارد تا چنانچه در جریان تحقیق و تحت شرایط ناعادلانه، اقراری به زیان خود کرده باشد و اتهامش را پذیرفته باشد، با ارائه دلایل لازم مبنی بر فساد جریان رسیدگی، اقرار خود را در هر مرحله ای از رسیدگی در دادگاه انکار و تکذیب کند و بعنوان مثال اعلام کند که در شرایط غیر مشروع و تحت فشار یا شکنجه و یا وضعیت روحی نامناسب مجبور به اقرار شده است و حاکم نیز ملزم به توجه و رسیدگی و تحقیق در خصوص این ادعای متهم است.
️اما متاسفانه در کشوری که داعیه حاکمیت اسلامی و عدالت علوی وجود دارد، متهمی به نام خانم سپیده رشنو را تحت شرایطی غیر اخلاقی و بدور از هرگونه حقوق قانونی و انسانی و با چهره ای مضروب و به هم ریخته و قبل از صدور هرگونه حکم قانونی در خصوص اتهامش، وی را در محل حبس به مقابل دوربین سیمای ملی یک کشور می آورند تا به جرمش اقرار کند و ابراز ندامت و پشیمانی نماید، در حالی که همه ما میدانیم که چنین اقراری و در شرایطی که خانم رشنو داشته است، بر خلاف قانون ماده واحده حمایت از حقوق متهمین بوده و کمترین ارزش قانونی ندارد و تضییع کامل حقوق قانونی و انسانی یک متهم است .
️از طرف دیگر، در روزهای مصادف با شهادت سرور و سالار شهیدان و در ایام محرم، شاهد تخریب منازل هموطنان بهایی در یکی از روستاهای شمالی کشور هستیم که چنین اقدامی در تضاد صریح با احکام دین و شریعت و سیره و سنت ائمه اطهار و در تعارض آشکار با اصول قانونی اساسی، حقوق بشر و قوانین موضوعه است .
️چرا که براساس آیات صریح قرآن، هیچ اجبار و الزامی برای انسان در خصوص باور به یک دین و یا عقیده وجود ندارد و هر فردی میتواند آزادانه، به هر عقیده و آیینی پایبند باشد و تا زمانی که زیانی از ناحیه باورهای او متوجه آرامش و امنیت جامعه نباشد، از تعرض در امان است و ماده ۱۹ اعلامیه حقوق جهانی بشر (که ایران نیز آنرا امضا کرده است) و همچنین اصل ۱۴ و ۲۳ قانون اساسی ایران نیز مبین همبن واقعیت دینی و قانونی است، با این توضیح، انتساب اتهام به ساکنان یک روستای دورافتاده و محروم به جهت نوع باور و عقیده آنها، بر خلاف تمام قوانین موجود و حقوق طبیعی و بشری است، مضافا اینکه هیچگونه اتهام عقیدتی، واجد مجازات سنگینی چون تخریب خانه و سرپناه این هموطنان نیست .
️بنظر می رسد که حاکمیت قانون در کشور، متروک ترین دوران خود را سپری میکند و تداوم چنین اقداماتی، زدن تیشه به ریشه تمامی آمال و آرزوهای دیرینه ایران زمین و بدنام کردن بیش از پیش وجهه دین نزد افکار عمومی ایران و جهان است.
مجید بهمن زاده حقوقدان و کارشناس ارشد علوم سیاسی
