جنبش دانشجویی و آزادی بیان؛ چرا باید با رسانه‌های حکومتی در دانشگاه هم مقابله کنیم؟

شروع سال تحصیلی جدید، شروع اعتراض و مطالبه‌گری برای حقوق حقه دانشجویان است، یکی از این حقوق آزادی رسانه و آزادی بیان در دانشگاه‌هاست. در این نوشته به یکی از ابعاد این مسئله می‌پردازیم.

همانطور که کلان رسانه‌های حکومتی در تمام سطوح اینترنتی، تلویزیونی، کتبی و ‌… در خدمت سیستم حاکم هستند، اکثریت غریب به اتفاق رسانه‌های دانشگاهی با پشتیبانی و مجوزهای رسمی دانشگاه و بودجه‌های کلان نیز تامین کننده منافع سیستم حاکم در دانشگاه‌ها می‌باشند.

بارها و بارها شاهد آن بوده‌ایم که دانشجویان نسبت به مسائل مختلفی من‌جمله مسائل رفاهی دانشجویان، قوانین ظالمانه حکومتی نظیر حجاب اجباری، بیگاری کشیدن از دانشجویان تحت عنوان گذراندن طرح و کارآموزی و ده‌ها امر دیگر، وارد میدان اعتراض و مطالبه‌گری شده‌اند. اما واکنش این رسانه‌های حکومتی چیزی نبوده مگر سکوت و سانسور و حتی تقبیح جریانات مستقل دانشجویی و دفاع از سیاست‌های ظالمانه حاکم.

از جمله این رسانه‌های وابسته می‌توان به تمام رسانه‌های مرتبط به بسیج دانشجویی، نهاد رهبری، جامعه اسلامی و بخش قابل توجهی از مجامع اسلامی، انجمن‌های اسلامی و کانون‌های فرهنگی دانشگاه نیز اشاره کرد.
رسانه‌های وابسته به جریانات حکومتی خارج از دانشگاه نیز به همین ترتیب هستند، رسانه‌های وابسته به سپاه پاسداران، رسانه‌های دارای مجوز رسمی برای تبلیغات تلویزیونی و آنانی که بودجه‌های کلان دانشگاه می‌گیرند و می‌توانند در بزنگاه‌های تاریخی نیرو اجیر کنند تا به جنبش مستقل دانشجویی حمله‌ور شوند نیز از این دسته هستند.

به راحتی می‌توانید تشخیص دهید و یا در رسانه‌هایشان گشت و گذاری کنید و ببینید آیا موقع یک اتفاق مهم در سطح کشور، مثلا #آبان۹۸، آیا سکوت کرده‌اند و بهانه‌ها و دلایل واهی حکومت را بازتاب داده‌اند و یا بازتاب‌دهنده اعتراضات و خواسته‌های مردم بوده‌اند.

خوشبختانه تشخیص این رسانه‌ها ساده است و به راحتی می‌توانید بفهمید کدام رسانه در خدمت حاکمان و برای توجیه و تمجید و بادمجان دور قاب چیدن است و کدام یک نیست!

دانشجویان پیشرو