آیا وقت آن نرسیده که با شعار “نان ،کار؛ آبادی” بیاری و گسترده کردن شعار “زن ،زندگی ،آزادی ” برویم؟
آیا تنها شعار “زن ،زندگی ،آزادی” برای کشاندن تمامی اقشار و طبقات اجتماعی به تظاهرات و خیزش اخیر کافی است . مسلما یکی از زیباترین شعارهائی که در میدان مبارزه و سرتا سر نه تنها ایران بلکه جهان می گردد و تکرار می شود.شعار محوری این روزهای جنبش! از شعار فراگیر و لازم مرگ بر دیکتاتور و شعار های جنبی آن عبور می کنم.
از خود می پرسم آیا جامعه سنتی بازار ؟ آیا جامعه کارمندی عمدتا متعلق به نسل قبل از این نسل که از نظر فکری ارتباط تنگاتنگ با جامعه مردم سالار دارد ؟ آیا جامعه کارگری که عمدتا متشکل از لایه های نزدیک به تفکر مذهبی با درجات معینی از میزان سواد و بافت سنتی هستند؟ از نظر تفکر و نزدیک شدن به خواسته ها و شعار های خود متفاوت با شعار های بخش روشنفکری جامعه می باشند؟ کسانی که دغدغه نان و شغل خود دارند. یا روستائیان! بخش های حاشیه نشین شهر ها که هنوز فاصله بسیار زیادی با بافت فکری و نگاه نسل جدید به جهان پیرامون دارند .نگاهشان به این شعار اصلی خیزش امروز “زن ،زندگی ،آزادی ” همان گونه است؟ که یک تین ایجر امروزی ،جوانان دانشجو و بخش روشنفکری جامعه به آن نگاه می کند؟ آیا یک بازاری ؟یک کارمند اداری که در محیط سنتی ایران همیشه از نعمات مرد سالاری بهره برده ؟ آیا یک کارگر که صرفا بدلیل کارگر بودن ما جایگاه فکری رشد یافته به او می دهیم ؟ آیا یک حاشیه نشین شهری؟ یک روستائی به همان شدت ،علاقه و درک متعالی به شعار زن زندگی ،آزادی نزدیک می شود که جوانان یا ایرانیان عمدتا تحصیل کرده ودر محیط دمکراتیک اروپا و امریکا زندگی نموده به آن برخورد می کنند ؟
آیا آن ها خواسته های عینی خود را در این شعار می بینند؟ قصدم هیچ گونه خلل وارد کردن به این شعار فراگیر جوانان و نوجوانان و والدین آن ها و بخش روشنفکری نیست!
من محوریت یک شعار را میدانم .اما سئوال می کنم آیا این شعار که با خود بار روشنفکری ،تا حدودی انتزاعی دارد. جدا از این که میزان رشدیافتگی نسل جوان و نیاز جامعه زنانه را منعکس می کند !آیا شعاری است که بخش های دیگر جامعه از کارگران تا دیگر زحمت کشان ،کارمندان ،اصناف ،بازاریان را عمیقا بخود جذب کند ؟
آیا نگاه و برداشت آنان از این شعار به همان اعتقاد و درکی است که بخش عمدتا روشنفکری حاضر در صحنه مبارزه امروز درک می کند؟
آیا آنها چهره خود را در این شعار می بینند؟
آیا برای گسترده کردن دامنه شرکت کنندگان در این خیزش بزرگ لازم نیست! شعاری که باز گو کننده و گویای نیاز دیگر اقشار جامعه باشد در کنار این شعار قرار گیرد؟ بدون آن که این شعار اساسی را در سایه قرار دهد.
فرضا تکمیل کنیم شعار “زن ،زندگی ، آزادی” را با شعار” نان ،کار ، آبادی !” شعار تکمیلی برای جذب و گسترده کردن میدان اعتراضات که دیگر اقشار وطبقات نیز نیاز عینی و عریان خود را د ر آن ببینند !تا میدان مبارزه حاضر رادر کنار جوانان از آن خود نیز بدانند؟