با فروتنی و سرشار از غرور، بنام یک ایرانی کانادایی خوشبختم که کانادای عزیز پرچمدار پشتیبانی از انقلاب مردم ایران شده است. صدای رسای ایرانی های کانادا و جنبش انسان دوستی، آزادی خواهی و حق طلبی کامیونیتی ما از سوی همه کامیونیتی های کانادایی، احزاب ملی و استانی و رسانه ها بخوبی شنیده و در سطح وسیع پوشش داده شد. امروز، کانادا در جانبداری از انقلاب ملت ایران از شرق و غرب دنیا پیشی گرفته است.
کانادایی ها که به مداراگری، میانه روی، آشتی جویی و ادب و نزاکت در رفتار مدنی و سیاسی شهره هستند نمی توانستند چشمانشان را بر روی جنایات رژیم ایران ببندند؛ رژیمی که ایرانی-کانادایی ها را به شهادت رساند و از وحشی گری در حق مردم خود پروایی ندارد. دیگر اکنون، مقامات کانادا، بی تعارف و رک و پوست کنده، رهبران ایران را وحشیان تشنه خون و تروریست می خوانند.
همانگونه که انتظار می رفت، رهبران احزاب کانادا به خواست هموطنان ایرانی خود توجه کرده، دولت و پارلمان کانادا یک صدا و قاطع، سخت ترین و گسترده ترین تحریم و فشار بین المللی را بر حکومت وحشی قرون وسطایی ایران بار کرد. این گام مهمی بود که می بایست زودتر برداشته می شد. به یک سخن، این ابتکار شایسته که در پی یک گفتمان چند حزبی به نتیجه رسید؛ تنها منتظر حرکت یکدست و بزرگ کامیونیتی ما بود. حرکتی که بی درنگ از سوی همه مردم کانادا پشتیبانی شد. این یعنی دولت های مدرن متمدن به سخن مردم خود با علاقه و دقت توجه می کنند و خود را پاسخگوی خواست مردم می دانند ونه ولی امر ملت!
هر چند، این ابتکار عمل، صریح و محکم است؛ باید آنرا برای عوامل و نزدیکان هزار فامیل آخوندی-سپاهی و موج سواران عافیت طلب حکومتی تنگ تر کرد تا آنجا که نتوانند با ترفندهای مزورانه خود این سیاست را دور بزنند.
حال که کانادا پیشقراول پشتیبانی از نهضت آزادی خواهی و حق طلبی ما شده است، می توانیم مطمئن باشیم که بزودی اروپا و آمریکا با صراحت و قاطعیت بیشتری از انقلاب ملت ایران در براندازی رژیم پلید آخوندی-سپاهی حمایت کنند. دیر نخواهد بود که وسوسه و دودوزه بازی حاکمیت ایران در غرب هیچ شنوا و خریداری نخواهد یافت.
آدم فروشان و آدمکشانی که به خیال واهی خود کانادا را جولانگاه عیش و نوش و زندگی آسوده خود و فرزندان خود می دیدند؛ اکنون سیلی سخت خورده اند. آنها باید بدانند که بزودی این کابوس در همه کشورهای متمدن برایشان تعبیر خواهد شد. آنها باید بفهمند که حقوق بشر در جوامع متمدن یک معنای فانتزی و دهن پرکن نیست؛ یک مفهوم برای سفسطه بازی آخوندی نیست. یک حقیقت و یک ضرورت روشن است که ما آنرا با همه وجود پاس خواهیم داشت و در پشتیبانی و تشویق آن در گستره جامعه بین الملل، جدی و ثابت قدم، کوتاه نخواهیم آمد.
حضور پررنگ و مواج کامیونیتی ایرانی در سرتاسر کانادا، آمریکا و اروپا، بویژه در تورانتو، نقطه عطف نهایی برای اتصال غرب با واقعیت جامعه امروز ایران شد. غرب، اکنون، ایران را آنگونه که هست احساس می کند؛ حقیقت رنجی را که ایرانی ها در همه این سال ها از استبداد آخوندی-سپاهی کشیده اند؛ بخوبی دریافته است. دیگر امروز، غرب، می داند که فردای ایران برای همه جهان روزگار بهتری ارمغان خواهد آورد.
