فروپاشی نظام آخوندی نزدیک است؛ یکی از نشانه های فروپاشی ریزش نیرو از نظام است. با هر گام قیام همگانی موج ریزش فزون تر و در نهایت همه موسسات و نهادهای ریز و درشت نظام را دربر خواهد گرفت.
اما یک نگاه و دو نهاد، نظام آخوندی را سرپا نگاه داشته و آن چیزی نیست جز بیت و سپاه و نگاه مشت آهنین در مقابل ملت و سرکوب وحشیانه همه در همه جا.
اوج ددمنشی حکومت آخوندی را هم اکنون ملت در خیابان ها تجربه و تا مغز استخوان، سرکوب دردناک و زجر آور را احساس می کنند و می بینند. با این وجود برای آزادی با تمام قدرت و توانایی مقاومت می کنند و برخی از جانان، جان می بازند تا فردا همگان آزادی را به آغوش کشند.
پرسش این است که تناسب ریزش نیروها از نظام آخوندی در طی یک ماه قیام همگانی چگونه قابل ارزیابی و موثر شده است؟ آیا به مرحله کنونی یاری رسانده و شدت بیشتری خواهد یافت؟
شخصیت های شناخته شده هنری و ورزشی، حتی مجریان و کارمندان رسانه های تصویری همچنین برخی از ملی پوشان کشور اعلام کردند که در صف ملت هستند و جالب آنکه در کردستان بطور رسمی تعدادی از کارمندان صدا و سیما، دسته جمعی استعفاء دادند. این امر آغاز یک روند است که روز بروز افراد بیشتری از همکاری با نظام آخوندی ابراز انزجار خواهند کرد. بویژه هنگامی که بخش اداری کشور یعنی کارمندان جزء به قیام بپیوندند و اعلام اعتصاب کنند، ریزش به نقطه اوج خواهد رسید.
آیا روند فوق یعنی اعلام انزجار از نظام آخوندی شکاف در بین نیروهای نظامی را شدت خواهد داد یا نه؟ یا ما شاهد خواهیم بود که در روزهای پایانی حکومت، اکثر نهادهای نظامی و سرکوب گر یکباره فرو خواهند پاشید و فرو ریزی دستگاه سرکوب چنان شتابی خواهد گرفت که هم اکنون برای ما غیرقابل تصور است.
به نظر میرسد در این مرحله از قیام همگانی که نیروهای سرکوب گر خسته و درمانده اند نه تنها گوش مالی بسیجی ها و ضربات کوبنده به لباس شخصی ها، می تواند ترس و دلهره سرکوب گران را صد چندان و باعث ایجاد تردید آنان گردد بلکه اعلام حمایت اقشار گوناگون از قیام همگانی و قرار گرفتن در صف ملت، ضربات کوبنده ای به نظام سرکوب وارد می کند و امکان حضور میلیونی ملت را در سرتاسر ایران مهیا می نماید.
