فراخوان کارگران گروه ملی صنعتی فولاد

نباید کارگران را در خیابان تنها گذاشت .

کارگران فولاد سبقه‌ی طولانی‌ای در مبارزه دارند. آنان زمانی که حضور خیابانی امری دست‌نیافتنی برای بسیاری می‌نمود، روزهای متوالی خیابان را به تسخیر خود در می‌آوردند. حالا همان کارگران مبارز دوباره به خیابان خواهند آمد و از ما مردم انتظار حمایت دارند. در چنین وضعیتی نباید کارگران را در خیابان تنها گذاشت.

به یاد بیاوریم این کارگران همان کسانی هستند سال‌ها در خیابان فریادهای «ما کارگران فولاد، علیه ظلم و بیداد، می‌جنگیم، می‌جنگیم» را سر می‌دادند. به یاد بیاوریم که آنان زمانی خیابان‌ها را زیر پا می‌گذاشتند که اپوزیسیون راست هنوز با «گذار مسالمت آمیز» جمله می‌ساخت و چشمش به جای خیابان، به راهروهای وزارت‌خانه‌های غربی دوخته شده بود. آنان حالا که خروش خیابان را دیدند، واژگان «خیابان» و «انقلاب» را از فهرست لغات ممنوعه بیرون کشیدند، اما باز هم در این میان نگاه کارگران نه به آنان، بلکه همچنان به ما مردم است. حالا صاحبان دیروز خیابان‌ها، از صاحبان امروز خیابان‌ها انتظار حمایت دارند.

از اعتصابات سال ۹۵ فولاد که کارگران ۱۷ روز درهای شرکت را بستند و برای اولین بار اعتراضات کارگری این مجموعه را به خارج از شرکت کشاندند تا اعتصابات سال ۹۷ که نزدیک به ۴۰ روز ادامه یافت و همزمان با اعتصابات هفت‌تپه خیابان‌های اهواز به تسخیر درآمد، کارگران هر دم قدمی به پیش گذاشتند. آنان با چنین تاریخی پا به میدان می‌گذارند تا مبارزات پیشینشان را با مبارزات امروز مردم کف خیابان پیوند بزنند.