انقلاب زنانه در مقابل فرهنگ زن ستیز تجاوزگرانه
در هفته های اخیر و بدنبال خیزش انقلابی مردم ایران شاهد تجمعات و راه پیمایی های گسترده در شهرهای ایران و کشورهای مختلف جهان هستیم. شعارهایی که در هفته های اخیر بگوش می رسند نشان از اوج آگاهی، شعور و بلوغ دارند و از ظرافت و زیبایی فوق العاده ای هم برخوردارند.
همه ما بارها به ذوق و حسن سلیقه ایرانیان در ساختن این شعارها آفرین گفتیم و با شور و حال این شعارها و در صدر آنان «زن، زندگی، آزادی» را فریاد زدیم.
در این میان هر چند جسته گریخته گاهی شعارهایی با کلماتی شامل آلت جنسی و عمل جنسی شنیده میشوند.
در این جا من نمی خواهم این شعارها را پاستوریزه کرده و از رعایت ادب و نزاکت سخن بگویم. همچنین میدانم که فحش و ناسزا خاص فرهنگ عامه و طبقات پایین اجتماع نیست. و بدیهی است که همه افراد در هنگام دعوا و درگیری هرگز نمی توانند همچنان باادب و نزاکت با دشمن صحبت کنند. ناسزا و فحش هنگام درگیری با دشمن کاملا عادی و قابل قبول است. حتی نام بردن از آلت جنسی در هنگامه دعوا و درگیری مسئله مهمی نیست.
اما نمیدانم شعاردهندگان چقدر به مفهوم بشدت زن ستیزانه این شعارهای «کاف» دار آگاه هستند. این شعارها که اکثرا با «فاعلیت» مرد و در چهارچوب فرهنگ تجاوز و خشونت جنسی هستند، تن و بدن زن را مورد حمله و تجاوز قرار میدهند. در فرهنگ تجاوز است که خشونت جنسی علیه زنان (و گاهی مردانِ جبهه دشمن) عادیسازی می شود. فرهنگ تجاوز از طریق زبان زنستیز، شیانگاری بدن زنان و افسانه سازی از خشونت جنسی تداوم مییابد و به این ترتیب است که در جامعهای مانند ایران حقوق و امنیت زنان را نادیده گرفته و زیرپا گذاشته می شود. در این فرهنگ است که تحقیر دشمن فقط با عمل جنسی (به شکل تجاوز جنسی) با خود او و یا خواهر و مادرش انجام میگیرد. در این فرهنگ نام بردن از آلت جنسی به عنوان وسیله اعمال قدرت و با قصد تجاوز و تحقیر بدن دیگری انجام میشود.
البته فرهنگ تجاوز فقط درباره سکس و رابطه جنسی نیست، بلکه صرفا ناشی از سلطه مردانه بر زنان و سلب اختیار زن بر بدن خود است. شکنجه گران و آزارگران حکومت اسلامی از مروجان سرسخت فرهنگ تجاوز هستند و آن را در زندانها و در خیابانها به زنان و مردان اعمال می کنند. مقابله با رژیم و دشمنان مردم به ما مجوز استفاده از همان فرهنگ سرکوب و تجاوز را نمی دهد.
چگونه میتوان در کنار شعار زیبا و پرمحتوای «زن، زندگی، آزادی» و در بحبوحهی این انقلاب زنانه، همچنان شعارهایی چنین زن ستیزانه و متجاوزانه را سر داد؟ چگونه میتوان خواهان آزادی و برابری انسانها بود اما شعارهای فرهنگ تجاوز را ترویج کرد؟
نه در فردای آزادی که باید از همین الان با فرهنگ تجاوز به زن و قربانیان دیگر مقابله کنیم تا بتوانیم به جامعه ای بدور از تبعیض و خشونت جنسی دست یابیم. این مقابله را باید مردان زودتر از زنان آغاز کنند و زن ستیزی این شعارها را به شعاردهندگان یادآوری کنند.
