ذخایر انرژی ایران و دام روسیه، آگری اسماعیل نژاد

خبرگزاری سی‌ان‌ان

روز ٤ نوامبر ٢٠٢٢ در گزارشی از همکاری اتمی روسیه و ایران خبرداد، اما سوال اینجا است چرا روسیه آماده است، ایران را که دارای بمب اتمی است را تحمل کند؟!

روسیه یک کشوری است که از خاکسترهای امپراتوری تزار و شوروی برپاخواسته است و بر همین اساس در بطن رفتار و کردار مسئولین آن توهم ابرقدرت بودن وجود دارد، البته روسیه از ابرقدرت بودن تنها سه فاکتور را دارا است :
یک : توهم ابرقدرتی
دو: قدرت اتمی
سه: حق وِتو در شورای امنیت سازمان ملل

اقتصاد روسیه به هیچ وجه اقتصاد یک ابرقدرت نیست، و بیشتر به یک پمپ بنزین شبیه است، اما این اقتصاد در دو جنبه ناچار است گاری ابرقدرت بودن روسیه را به دنبال خود بکشد:

آ: تحمل هزینه‌های حضور در مناقشات بین‌المللی مانند حضور در سوریه، تنش با آمریکا، تنش با اروپای غربی و جنگ اکراین را پرداخت کند.

ب: به عنوان یک اسلحه علیه کشورهای که پوتین آنها را “غیردوست” نامیده عمل کند.

در واقع روسیه با کارت انرژی و علی‌الخصوص کارت گاز در تلاش است، جایگاه ابرقدرتی بدست بیاورد. بر همین اساس هم هست، نفت ارزان به چین می‌فروشد، گاز را به روی آلمان می‌بندد و به هند اجازه می‌دهد با ارزی مانند درهم امارات ، تسویه حساب بکند.

در این شرایط ایران یک تهدید علیه روسیه محسوب می‌شود ، از این جنبه که ایران از ذخایر گازی زیادی برخوردار است و همزمان با آن باتوجه به جغرافیای ایران ، این کشور به آسانی می‌تواند گاز خود را به سه مصرف کننده بزرگ یعنی هند، چین و آلمان صادر کند.

پس در صورتی که ایران یک کشور نرمال از لحاظ روابط بین‌المللی باشد، به آسانی می‌تواند اسلحه استراتژیک روسیه که انرژی یا همان گاز است را از دست این کشور خارج کند؛

در اینجا صرفا مسئله اقتصادی و عواید اقتصادی انرژی مطرح نیست، بلکه اهمیت و جایگاه سیاسی که قدرت انرژی روسیه برای این کشور ایجاد می‌کند، حائز اهمیت‌تر است.

بر همین اساس روسیه خواهان آن است که جمهوری اسلامی روابط خارجی خود را با جامعه جهانی عادی سازی نکند و روسیه یک ایران ایزوله و هم‌پیمان با خود را بر یک ایران دارای روابط عادی با جامعه جهانی ترجیح می‌دهد. در چنین شرایطی است که روسیه، ایران دارای بمب اتمی را که از جامعه جهانی دور شده باشد، کاملا در خدمت منافع خود می‌داند.

البته بمب اتمی جمهوری اسلامی مسلما برای روسیه یک تهدید محسوب نمی‌شود، چون قدرت نظامی و اتمی روسیه در سطحی است که بازدارندگی کامل را برای این کشور نه تنها در برابر ایران بلکە در برابر قدرتهای مانند آمریکا و چین نیز ایجاد کرده است.

در این بین قرارداد ٤٠ میلیارد دلاری گازپروم با وزارت نفت هم اهرمی اقتصاد و هم نیز یک کارت حقوقی است که روسیه می‌تواند حتی علیه رفتارهای آینده جمهوری اسلامی پس از داشتن بمب اتم یا ایران غیر جمهوری اسلامی بکار ببرد.

همزمان با آن ایران دارای بمب اتمی برای اسرائیل و سعودی یک تهدید محسوب می‌شود، پدرخوانده این تهدید هم روسیه است، روسیه با مدیریت تهدید بمب اتمی جمهوری اسلامی می‌تواند در تمامی معادلات خاورمیانه حضور پیدا کند.

اسرائیل یک قدرت امنیتی در خاورمیانه و سعودی یک قدرت اقتصاد نفتی که بر جهان اسلام و جهان عرب هژمونی دارد، بدین صورت روسیه یک بلوک را برای خود ایجاد کند، بلوکی که مبناء آن تهدید امنیتی است، اساس این بلوک بر هسته‌ امنیت انرژی بنیاد نهاده می‌شود، اما کارکرد آن کسب منافع حداكثری روسیه در مناقشات بین‌المللی است.

البته باید فراموش نکرد که این بلوک کارکردی داخلی برای روسیه دارد و این کشور می‌تواند بزرگترین تهدید داخلی خود را که اقلیت مسلمانش هستند، نیز از طریق مدیریت معادلات خاورمیانه مدیریت کند.

ایران دارای بمب اتمی برای روسیه نقشی را خواهد داشت که کره شمالی برای چین در شرق آسیا دارد.

ایران اتمی می‌تواند یک سقف برای منافع کشورهای مانند آمریکا و اروپای غربی در خاورمیانه ایجاد کند و بدین صورت روسیه در مناقشات با آنها از کارت ایران نیز استفاده خواهد کرد، که هم به نفع خاورمیانه است و هم به نفع کشورهای غربی.

تنها راهی که برای جلوگیری از این زیاد‌خواهی روسیه وجود دارد، حمله نظامی به جمهوری اسلامی است.
حمله ای که در آن رژیم جمهوری اسلامی سقوط کند، چون مسلما حکومت پس از این سقوط یک کشور نرمال در معادلات بین‌المللی خواهد بود.

کانال چرک‌نویس