اعتراض به سالها کامجویی اشرافیت دینی ونماد حکومت
رزا پارکس را همه میشناسیم. جهانیان او را «مادر جنبش آزادی» لقب دادند. او قانونِ اولویتِ صندلی اتوبوس برای سفیدپوستان را زیرپاگذاشت و بعد از آن هیچ سیاهپوستی صندلیاش را به هیچ سفیدپوستی نداد.
در آن زمان هم قلمبه دستان مالهکش داستانها نوشتند از پیرزن و پیرمردها و معلولان سفیدپوستی که در اتوبوس زمین خورده بود و جوانان قلدر سیاهپوستی که صندلیشان را به آنها نداده بود و سعی کردند دل مبارزان را بلرزانند.
اما مارتین لوترکینگ؛ رهبر جنبش مدنی هشدار داد به این چیزها توجه نکنید. دعوای ما سر فرد نیست، ما علیه قانون تبعیض میجنگیم و نه فرد.
این روزها عمامههایی پرانده میشود. اینجا نیز مساله فرد نیست. اعتراض به سالها کامجویی این طبقه از اشرافیت دینی است.
همانطور که همگان در آن روزها میدانستند صندلی اتوبوس میدان مبارزه است، عمامه هم باید بداند، خیابان این روزها میدان مبارزه است. مردم جز خیابان جایی ندارند.
باید انتخاب کند سویش را. با مردم است، یعنی؛ بیقدرتانِ قدرتمند یا با حکومت به ظاهر قدرتمند که سخت در حال لرزش است. نمیتواند با نشانهدارترین نشانهی حکومت یعنی عبا و عمامه، تردد کند و بگوید من یک آخوند سنتیام.
در نظام نشانهشناسی لباس، نوعی نشانه است که از دو جزء (دال و مدلول) تشکیل میشود. لباس بهمنزلۀ دال میتواند به مَنِش (شخصیت) یا جایگاه اجتماعیِ خاصی بهمنزلۀ (مدلول) ارجاع کند و بدین ترتیب نشانهای معنادار باشد. خود آخوندها هم این نظام نشانهشناسی را خوب درک کردند که گاهی عمامه زمین کوبیدند.
شگفتا ازآخوندها یک نفر به زبان نیامده که آی مردم من با شما هستم وعمامهام فدای شما.
حرمت عمامه که بالاتر از جان نیست!
بزرگترین جرم عمامهبهسرهای رهگذر این روزها این است که از ظالم بیزاری نجستهاند. گوشهی عافیت برگزیدند و سهمشان را از مردم جدا کردند. سالهاست که اینگونهاند.یک نفر از آنها با دختران صورتسوختهی اصفهان همدردی نکرد. آبان ۹۸ به خون نشست و یکی عمامه نکوبید.
ما مردم نیازی به پیر فرزانه نداریم. ما را نوزایی سیمرغ ایرانزمین در خرد برخاسته جوانان، بس.
جماعت پیران فرزانه! که حتا دادگاهتان هم جدا و ویژه است، بدانید در فردای آزاد ایران،هرگاه تمام شهروندان توانستند پوشش را خودش آزادانه انتخاب کنند، شما هم انتخاب لباستان برای خودتان و دوستدارانتان محفوظ است.
واما بدانید که فردا باید کار کنید. دیگر نمیتوانید در تلویزیون انواع پرفورمنسهای مذهبی-فانتزی، از جمله سخن گفتن با مرغ و بادمجان را اجرا کنید و به جهت آپارتایدِ عمامه ، کسی نتواند به شما بگوید ببین تو لختی، و خیال میکنی لباس تنت است.
تحلیل زمانه
