دانشگاهی که حل میشود در زندانی و چشماندازی که از هم میپاشد….
خون پشت خون، جنازه از پیِ جنازه، درد پشت درد، رنج پشت رنج…
اینک این ماییم؛ دانشجویانی که با مردم همراهیم و تاب میآوریم این بیداد را.
پس از تهدید، ارعاب، توهین و تعلیق تعداد زیادی از “ما” و بازداشت سه تن دیگرمان(رایحه حسینی، نیلوفر میرزایی و سارینا صادقی)، همچنان با قامتی افراشته ایستادهایم.
ناکارآمدی حکومت در تمامی سطوح بالاخص در اینجا که ریاست دانشگاه الزهرا است مدنظر است، به وضوح مشخص است.
کوتاهقدان مدیریتی بیش از پیش بر عرصه مدیریت دانشگاه تکیه زدهاند و به جای پاسداری از حرمت دانشگاه، خود زمینه حضور نیروهای امنیتی در دانشگاه و بازداشت دانشجویان را فراهم کردهاند.
حقارت و ذلت مزدوران حراست دانشگاه تا به آنجاست که خود اطلاعات دانشجویان را به دست نیروهای امنیتی داده و دو دستی آنان را تحویل نهادهای امنیتی دادهاند.
بعد از نحوه بازداشت نیلوفر میرزایی که هنگام خروج از درب خوابگاه صورت گرفت؛ اینبار وقاحت و خفت را تا حدی پیش بردهاند که چندین نفر از اعضای حراست و نهادهای امنیتی به دنبال دانشجو در کلاس درس رفته و به شناسایی دانشجویان از روی لباس و کفششان پرداختهاند.
در نهایتِ احترام به اساتید شریف دانشگاه الزهرا، با اساتیدی مواجهیم که به ارزانی حیثیت و شرافت خود را به حراج گذاشتهاند و بیشترین همکاری را با نهادهای امنیتی در راستای تحویل دانشجویان داشتهاند. حارسان دانشگاه، قبایی بزگتر از جسم حقیر حارسان ظلم و جور است که به اجحاف برآنان نام نهادهاند.
ریاست نامحترم دانشگاه الزهرا بداند که امروز بر کسی پوشیده نیست که تمامی احضارها و بازداشتهای دانشگاه الزهرا با لیستی که حراست و ریاست به نهادهای امنیتی دادهاست صورت گرفته و هیچگونه مساعدتی از سوی دانشگاه برای تسریع روال پروندهها صورت نگرفتهاست. پس هرگونه ادعا در این باب، تماما باطل است.
ایکاش چند صباح زندگی دنیا را به شریف زیستن نمیفروختید و وجدانی -اگر باشد- را فدای سیاستورزیهای کثیف خود قرار نمیدادید.
ما دانشجویان دانشگاه الزهرا با وجود تحمل فشارها و تهدیدها، از همراهی با خواستهای به حق مردم کوتاه نخواهیم آمد و تا آزادی بیقید و شرط همدانشگاهیهای دربندمان و لغو هر گونه رفتار غیر قانونی علیه آنان دست در دست یکدیگر به همدلی و خواهری خواهیم ایستاد.
