دی ماه ۹۶ آغاز یک فصل جدید سیاسی در ایران است

اعتراضات امسال (۱۴۰۱) فراطبقاتی و گسترده‌تر از همیشه

وجدان جمعی از فاز اصلاحی عبور کرد و خواهان گذار از ج.ا شد و خواستی انقلابی یافت (که می‌تواند با اشکال مختلف رخ دهد).

در این روزها شاهد هستیم که تابوت‌هایی را به نام شهدای گمنام حتی به مدارس و روستاها و … برده‌اند تا به خیال خودشان یک مانور در حمایت از حکومت بدهند. اما بنا به آخرین آماری که گفته می‌شود وزارت اطلاعات گرفته است تنها ۸ درصد مردم از ج.ا حمایت می‌کنند.

گفتگوی رضا علیجانی با ایران اینترنشنال:

اعتراضات ابتدا از مشهد آغاز شد. شائبه‌هایی مطرح شد که استارتش را مخالفان دولت روحانی زده‌اند. اما چون جرقه‌ای بود که به انبار باروت افتاد و ایران را در بر گرفت. از مخالفت علیه گرانی شروع شد ولی به سرعت به شعار دادن علیه دیکتاتور، شعار در باره رفراندوم و شعارهایی در تمجید از رضا شاه رسید.

وزیر کشور وقت گفته بود «یک جرقه کافی است تا اعتراض‌ها شعله‌ور شود!». این جمله‌ای است که بر تارک دی ۹۶ تا کنون باید نوشت. انفجار ناگهانی اعتراضات که صدای بی صدایان بود همه را غافلگیر کرد. این اولین فوران خشم علیه ج.ا در یک گستره وسیع بود.

هنوز شش- هفت ماهی از دولت دوم روحانی نمی‌گذشت که پشت کردن او به وعده‌هایش به مردم آب سردی بر رای دهندگان ریخت و خشم کسانی که شرکت نکرده بودند را هم افزود. طبقات کم درآمد طاقت‌شان طاق شده بود.

در بیش از صد شهر اعتراض صورت گرفت. شصت دفتر امام جمعه آسیب دید و یا به آتش کشیده شد. بیست سال بخش زیادی از مردم با مسالمت‌آمیزترین شکل یعنی انتخابات به ج.ا فرصت اصلاح و تغییر دادند. خامنه‌ای راه اصلاح را بست و کارشکنی کرد. ناتونی و پیمان‌شکنی بخش زیادی از اصلاح‌طلبان نیز مزید بر علت شد. بدین ترتیب وجدان جمعی از اصلاحات عبور کرد.

اعتراضاتی اتفاق افتاد که تا کنون هم ادامه دارد؛ بدون رهبری و بدون سازماندهی، به صورت شبکه ای و با شعارهایی که در لحظه و در میدان شکل می‌گرفت. در سال ۹۶ بیشتر اقشار کم درآمد در اعتراضات بودند. سال ۹۸ بخشی از طبقه متوسطی که شاید به لحاظ طبقاتی تنزل کرده بود، ولی فرهنگ قبلی خودش را هم همراه داشت، به اعتراضات پیوست. تا اعتراضات امسال که فرا طبقاتی و گسترده‌تر از همیشه است.

در دی ماه ۸۸ حکومت توانست با یک سازماندهی دولتی و تعطیلی مدارس، کارخانجات و ادارات و بسیج دانش‌آموزان، کارمندان و کارگران تظاهراتی حکومتی در حمایت از خود راه بیندازد. امسال اما این توان را هم ندارد و در این چند روزه سعی کردند به بهانه تشییع شهدای گمنام تحریک عواطف کنند و جمعیتی را به خیابان بکشند.

با توجه به وضعیت اقتصادی که مرتب رو به وخامت هر چه بیشتر می‌رود ما شاهد موج در موج و خیزش در خیزش خواهیم بود. جامعه جنبشی و حکومت اصلاح‌ناپذیر در چالشی مداوم خواهند بود تا جایی که مردم به پیروزی برسند.

https://t.me/rezaalijani41/3424