قانون سکوت، غیرقانونیست، دعوت به سکوت خیرخواهی نیست
سرکوبگران به شیوه انذار و تبشیر شما را وادار به سکوت میکنند و برای ساکت کردن شما گاهی با لبخند و یا توصیههای خیرخواهانه جلوی بیان شما را میگیرند و اگر شما به نحو موثری روبروی «قانون سکوت» قد علم کنید و نتوانند شما را ساکت یا حذف کنند، به شما امتیازات و یا امکاناتی پیشنهاد میکنند که اگر دست از مخالفت علنی با سکوت بردارید از آن امکانات بهرهمند شوید.
توصیه فعالان مدنی و صنفی این است:
سکوت نکنید! قوانین سکوت را نپذیرید و فریفته ژست خیرخواهی یا ژست قانونمداری سرکوبگر نشوید.
قانون سکوت، غیرقانونی است.
و علاوه بر این،
دعوت به سکوت، خیرخواهی نیست.
مثلا اگر یک همکار به خاطر فعالیت صنفی دستگیر شود، سکوت و به تعویق انداختن اطلاعرسانی درباره دستگیری وی معمولا به ضرر وی تمام میشود و به ویژه اطلاعرسانی در ساعات اولیه پس از دستگیری از اهمیت ویژهای برخوردار است.
اگر نمیتوانید در محیط کار گفتگو کنید، در ساعات دیگر برای گفتگو برنامهریزی کنید و استراتژیهای گفتگو را با همکاران خود گسترش بدهید.
دستور کار سکوت قرار است تا جایی پیش برود که افراد از تفکر انتقادی در خلوت خود نیز پرهیز کنند، به گونهای که تنها راه گفتگو گونهای خدمت به سرکوبگر باشد.
پس با سکوت، به بازوی سرکوب خود تبدیل نشوید چرا که رمز موفقیت در چگونه گفتن، با هم گفتن و بارها گفتن است، نه در نگفتن.
