روزی یک کارگر با حوادث کار یا خودکشی در ایران می‌میرد

تنها در ۱۸ روز اول دی ماه ۲۰ کارگر در حوادث کار کشته شده‌اند. با توجه به این که بسیاری از مرگ‌ها در آمار حوادث کار گزارش و ثبت نمی‌شوند می‌توان تخمین زد که روزی یک کارگر در ایران قربانی حوادث کار می‌شود و این روند در زمستان شدت می‌گیرد.

آمارها نشان می‌دهد که سالانه ۱۰۰ هزار کارگر ایرانی دچار سوختگی می‌شوند.

اما علاوه بر حوادث کار در محیط‌های ناامن کارگری، بسیاری از کارگران به صورت داوطلبانه به زندگی خود خاتمه می‌دهند و دلایل اقتصادی دلیل اصلی این تصمیم است.

۷۱ الی ۸۰ درصد قربانيان خودكشی در كشور ما زير ۴۰ سال سن دارند

به جز دو مورد که دلایل خودکشی در آن‌ها نامعلوم است، از مجموع ۲۱ مورد ديگر، ۱۱ مورد، به دليل اخراج از محل كار، ممنوع‌الورود شدن به محل كار، تنبيه و توبيخ انضباطی با تهديد به اخراج بوده، ۵ كارگر به دليل فقر و بيكاری خودكشی كرده‌اند، ۴ مورد از خودكشی‌ها به دليل مشكلات معيشتی ناشی از معوقات مزدی رخ داده و يك كارگر پس از درگيری با كارفرما خودكشی كرده است- اما تمام این دلایل را می‌توان در جمله موسی چلک، پژوهشگر علوم اجتماعی این گونه خلاصه کرد:

از آغاز کرونا، فقرا بيشتر له شده‌اند و برخلاف قشر مرفه، راهی هم برای جبران هزينه‌های‌شان ندارند.
پايه حقوق يك كارگر و در واقع دريافتی ۱۵ ميليون خانوار با سرپرست كارگر، تقريبا يك‌چهارم سبد معيشت ۱۸ ميليون تومانی است. روزنه‌های امید برای کارگران بسته است.

مزد نا امن؛ ارتباط معنادار ناامنی شغلی و خودکشی‌

فعالان كارگری خطاب به دولت‌ها كه چيزی نيستند جز «كارفرمای بزرگ»، اين هشدار را دادند كه ناامنی شغلی، هم آمار حوادث كار را بالا می‌برد و هم آمار خودكشی‌ها را و هم آمار جرم را.

در کدام شهرها …؟
محروميت فراگير در نوار مرزی شرق، غرب و شمال  و جنوب كشور، عامل مهمی در افزايش آمار خودكشی‌های معيشتی يا اعتراضی است. از تفكيك منطقه‌ای آمار خودكشی ۲۳ كارگر در ۲۸۳ روز از ابتدای  امسال، ۱۵ مورد (۶۵ درصد) در استان‌های مرزی ايلام، خوزستان، كرمانشاه، آذربايجان غربی، خراسان رضوی ، گيلان و گلستان رخ داده است.

اکنون پژوهشگران اجتماعی هشدار می‌دهند که با وخیم شدن اوضاع اقتصادی در دیگر مناطق کشور، كانون خودكشی از غرب ايران به مركز و ساير مناطق در حال تغيير است.

پژوهشگران پیش‌بینی می‌کردند

موسی چلک، پژوهشگر اجتماعی پس از مرور روند محرومیت مردم و گروه‌های آسیب‌پذیر در خلال چند سال گذشته می‌گوید: «دولت‌ها نتوانستند نظام چند لايه تامين اجتماعی را اجرايی كنند.»

وی همچنین هشدار می‌دهد که پژوهشگران چگونه چنین روزهایی را پیش‌بینی می‌کردند: «‌اعدادی كه امروز درباره خودكشی كارگران می‌شنويم، نتيجه لحظه و آن نيست. رخدادهای علوم اجتماعی معمولا تدريجی است. نتايج پژوهش‌هايی كه در دهه ۱۳۹۰ انجام شد به ما می‌گفت كه بايد منتظر چنين اتفاقاتی و از جمله افزايش خودكشی اقشار آسيب‌پذير باشيم.»

تلگرام داوطلب