بسیاری از گروههای فعال حقوق مدنی و صنفی در شرایط خیزشهای عمده اجتماعی و بدتر شدن شرایط کاری، نیاز به اعتراض را درک میکنند. کارکنان یک واحد صنفی امتحان میکنند که آیا با یک بار جمع شدن میتوان بخشی از حقوق پایمال شده را احیا کرد که احتمالا پاسخ منفی است.
اما همین گروههای پراکنده درک میکنند که تا پیش از شروع تغییرات عمده، هرگز نمیتوانستند افراد را به این سرعت به یک عمل جمعی دعوت کنند.
حالا نکته کلیدی این جاست که چگونه از فضای آماده انسجام مطالباتی استفاده کرد. در این شرایط کارگران و فعالان صنفی باید بتوانند به سرعت تشکلهایی برپا کنند که به صورت دقیقتر مطالبات آنان را در این شرایط متغیر پیگیری کند.
تشکل میتواند:
– به کارکنان یک واحد صنفی برای تشخیص تقدمها و اولویتهای مطالباتی کمک کند
– هنگام پیگیری مطالبات، چند کار همزمان را در دستور کار قرار دهد
– گروه را آموزش دهد و برای انسجام بیشتر و توسعه فردی و جمعی افراد گروه برنامه داشته باشد
– افراد جدیدی به گروه جذب کند که تا به حال حتی «اهل مطالبهگری» نبودهاند
– پتانسیل افراد را در مقیاسی به کار بیندازد که هرگز تجریه نکردهاند
– با گروههای مطالباتی دیگر وارد گفتگو و یا ائتلاف شود
و مهمتر از همه:
-الگویی پایدار و سنتی پایا از پیگیری مطالباتی برای دوره پس از تغییر و یا پس از آرام گرفتن اجتماع به جا بگذارد.
شرایط برای تشکلیابی هرگز تا این اندازه آماده نبوده است اما با دلسردی اجتماع از پیگیری خواستهها پیش از آن که تشکل و انسجام را حتی امتحان کنند، دریچه باز تشکلیابی میتواند به همان سرعت نیز بسته شود.
کانال دواطلب
