حمید فرخ نژاد،بازیگر،کلیپی منتشر کرده و “سلام فرمانده” ارزشیها را با تصاویر محمدرضا شاه و فرزندش رضا پهلوی بازسازی کرده. اگر جای رضا پهلوی بودم از این سلبریتی اعلام برائت میکردم. چرا؟ سرود سلام فرمانده بازتولید اقتدارگرایی و سلطانیسم است. فرد را ورای ملّت مینشاند و به حجم انبوه کلماتی که بر اصل تکثر و آزادی و شهروند مداری تاکید کرده اند توهین میکند. در نظر فرخ نژاد،مساله اصلی،دموکراسی نیست نوع دیکتاتوری است. ذهن او هنوز دنبال فرمانده و سرباز است. این ذهینت از فرهنگ شهروندمداری که ایران را خانه همه ایرانیان تعریف میکند و بر نفی اوامر ملوکانه شاه و ولی فقیه خط بطلان میکشد دور است.
فرخ نژاد که بعد از خروجش از ایران به ناگاه سیاسی شده و خود را در خط طرفداران رضا پهلوی تعریف کرده خواسته یا ناخواسته برنامه های رضا پهلوی را برای نشان دادن چهره ای دموکرات از خود به باد میدهد. چرا که مساله “سلام فرمانده”نه تقابل دموکراسی و دیکتاتوری که تقابل دیکتاتوری خوب و بد است. طبیعتا برای من که دیکتاتوری را ام البحرانهای ایران میدانم این تقابل دومی بی معناست و تحقق ایران شهروندمدار را که نه ایران فرماندهان و شاهان و شیخان که ایران همین شهروندان عادی میدانم در گرو حرکت جدی به سمت حاکمیت ملی با به رسمیت شناختن تکثر جامعه ایران میدانم.
حالا چرا این هنرپیشه که زمانی در دعوای نظام سرکوبگر و دراویش مظلوم طرف اولی را گرفت و از لزوم میانه روی سخن میگفت به ناگاه بعد از خروج کشور پهلوی گرا شده سوال من نیست، سوال اصلی من این است آیا با ساختار زبانی که هنوز دل در گرو آمدن فرمانده دارد و مساله اش نه اصل دیکتاتوری که نوع دیکتاتوری است میتوان به حل مساله تاریخی ایران پرداخت؟ فرمانده برای من شهروندانی اند که با کنششان،روایتهایشان، کلمات و تصاویرشان مدتهاست دیکتاتوری مذهبی را به چالش کشیده اند و اوین را دانشگاه و ایران را امکانی برای بروز مقاومت برای آزادی در خاورمیانه پر از آتش و خون کرده اند.
اصل ایده “سلام فرمانده” که از اتاقهای فکر بیت و سپاه بیرون آمد روی هواست، فرقی ندارد شما با مونتاژ تصاویر جای فرمانده را عوض کنید. مساله برای من که در رویای تحقق ایران شهروندمدار بدون سلطه سلاطین زیست میکنم حاکمیت شهروندان بر سرزمین ایران است نه سرداران. ایران را باید با نهادهای مدنی، احزاب، تشکلهای صنفی، جمعیتهای مردمی، شوراها ساخت؛ساختمان بر آمده از این همیاری آنقدر محکم خواهد بود که در سیاست نه نیازی به فرمانده داریم نه سردار تا نظامی گری را جای شهروندگرایی بنشاند. پس خداحافظ فرمانده سلام شهروند.
کانال نویسنده
