رضا علیجانی:
این آزادسازیها یک «تاکتیک» است نه یک «راهبرد» برای تغییر سیاستهای حکومت.
چرا این تاکتیک را در پیش گرفتهاند: ترس- تشتت – تزویر …
حکومت به تزویر با آزادی بخشی از زندانیان فضا را دارد مسموم میکند و به طور کاملا هدایت شدهای در جهان به گونهای لابی و تبلیغ کردهاند که گویی ج.ا همه زندانیان سیاسیاش را آزاد کرده است! فعالان حقوق بشری ایرانی در این رابطه با افکار عمومی گیج شده غربی مواجه شدهاند. پادزهر این دروغ فروشی حکومت نیز اعلام مکرر اسامی زندانیان متعدد معروفی است که هم اینک در زندان هستند و به یاد آوردن آنها در افکار عمومی جهانی است.
در مجموع؛ آزادیِ بخشی از زندانیان یک عقبنشینی است که از سوی مردم و جنبش به حکومت استبدادی تحمیل شده است.
همه از آزادی هر یک نفر زندانی خوشحال میشویم که علاوه بر خودش، خانوادهاش هم دچار زجر و آزار بودهاند. بیفزاییم که اکثر قریب به اتفاق زندانیان سیاسی که آزاد شدهاند هیچ فرمی را امضاء نکردهاند. ضمن اینکه بعضی از کسانی که آزاد شدهاند قبلا باید آزاد میشدند، احکام برخی در حال اتمام بوده، پرونده بعضی کاملا خالی است و… .
با نادیده گرفتن زاهدان همیشه جوشان، کردستان مقاوم و شیوه های دیگر اعتراض در مناطق مختلف کشور؛ بخش امنیتی فکر میکند اعتراضات را مهار کرده، اما باید از دوباره سر برآوردن این آتش جلوگیری کند. یکی از جاهای پرحرارت و مستعدِ شعله گیری مجدد جنبش، مسئله پر هزینه زندان و زندانیها و خانوادههایشان (و به تبع آن نهادهای حقوق بشری و افکار عمومی داخلی و جهانی)، است.
حاکمان ترسشان از آینده را با قدرت نمایی ظاهری، با آزادی برخی زندانیان سیاسی، جا به جا کردهاند.
در بین حاکمان و اتاق فکرهای سیاسی و امنیتیشان هم تشتت ایجاد شده و نمیدانند با اعتراضات و مردم عصبانی و پرنفرت از حکومت چه بکنند. یکی میگوید باید عقب نشینی کنیم و یکی دیگر میگوید نباید عقب نشینی کنیم.
آزادی و به اصطلاح عفو زندانیان قبل و بعد از انقلاب امر رایجی بوده و در خیلی از کشورهای دیکتاتوری هم بدان دست میزنند. ضمن اینکه هزینه اقتصادی نگهداری زندانیان، که چند ده هزار نفر از آزاد شدگان از جرائم عادی بودهاند، نیز برای یک حکومت ورشکسته خیلی بالاست.
فرمهای موهن عمدتا به زندانیان جوان بازداشتی در اعتراضات در کف خیابان ارائه شده که اکثر زندانیان هم امضا نکردهاند و دوباره متن را تعدیل کردهاند… در بند زنان هم فرمی داده اند که هیچکس امضا نکرده ولی با این حال غروب همان روز عدهای را آزاد کردند و دیدیم که جلوی در زندان دستجمعی شعار دادند!
گفتگوی رضا علیجانی با ایران اینترنشنال
https://t.me/rezaalijani41
