زاگاه- در دو هفته گذشته اخبار مختلفی در مورد مسمومیتهای با منشا نامعلوم دانشآموزان در مدارس دخترانه منتشر شد. این اخبار که در ابتدا چندان مورد توجه قرار نگرفت، حالا ابعاد جدیتری به خود گرفته است. این مسمومیتهای مشکوک که قبلا تنها در چند مدرسه دخترانه در شهر قم مشاهده شده بود، حالا به چند مدرسه در بروجرد، اردبیل، تربت جام و تهران هم رسیده است و رئیس کمیسیون آموزش مجلس به همراه معاون وزارت بهداشت، بعد از گذشت بیش از دوماه اعلام کردهاند که این مسمومیت ها عمدی است و گروهی تندرو تلاش دارند تا مانع درس خواندن دختران شوند.
پس از شکلگیری قیام «زن، زندگی، آزادی» مدارس و دبیرستانهای دخترانه یکی از مهمترین کانونهای مقاومت و اعتراض بودند. در هفتههای ابتدایی اعتراضات، بسیاری از دختران دانشآموز با مقاومت در برابر قانون حجاب اجباری، با درآوردن مقنعهها، مدرسه و کلاس درس و خیابان را تبدیل به عرصهای برای بیان خواستهها و اعتراضاتشان کردند. دخترانی که حالا پس از چندماه هزینه آن مقاومت درخشان را با مسموم شدن پرداخت میکنند.
حق برخورداری از آموزش، یکی از ابتداییترین حقوق بشر است که حالا تندروهای مذهبیای که در کشور همسایه یعنی افغانستان زنان را از تحصیل محروم کردهاند، تلاش دارند تا در ایران نیز با تهدید جان دختران دانشآموز بدان دست یابند. در شرایطی که در پنجماه گذشته صدها نفر در قیام زن، زندگی، آزادی برای حق زندگی بدون تبعیض و بدون خشونت زنان، کشته شدهاند. صدها فعال مدنی روانه زندانها و بازداشتگاهها شدهاند، تندروها نهتنها عقب نرفتهاند بلکه میخواهند همان حقوق اندکی که زنان در پی بیش از صدسال مبارزه به آن دست یافتهاند را بگیرند، جنبشهای مدنی در ایران اما این حمله وحشیانه به پایهایترین حق زنان را برنمیتابند.
بسیاری از فعالان مدنی سالهاست برای برچیده شدن آموزشهای مبتنی بر تبعیض جنسیتی در مدارس تلاش کردهاند تا محیطهای آموزشی را به مکانهای عاری از کلیشههای جنسیتی و آموزههای مبتنی بر نابرابری جنسیتی تبدیل کنند، ما به فکر انقلاب و تغییر در نظام آموزشی و سوق دادن آن به سمت آموزش و پرورش فمینیستی هستیم و حالا تندروها بدون ترس از مجازات، حق آموزش دختران را از پایه نشانه گرفتهاند.
در این میان اما به جای آنکه تمام تلاش دولت و نهادهای مرتبط آموزش و پرورش برای یافتن عاملان این سوءقصد صرف شود، مشاور رئیس سازمان نوسازی مدارس کشور در اجراییسازی عدالت تربیتی، هفته گذشته از آغاز بهکار «کارگروه کوثر» و جذب فعالان فرهنگی و جهادی در استانها خبر داد و گفت یکی از وظایف این کارگروه آمادهسازی دختران جهت ایفای نقش مادری و همسری است. کارگروهی که قرار است بجای توانمندسازی دختران برای ورود به جامعه، آنان را برای نقشهایی آماده کند که دهههاست محل بحث و نزاع فمینیستها و مدافعان حقوق زن است.
#منی_الطحاوی چندماه پیش در ابتدای قیام ژینا، در مقالهای به مبارزه دختران دبیرستانی در ایران پرداخت و نوشت که وقتی دختران دبیرستانی طغیان کنند و به مردسالاری نه بگویند، انقلاب حتی اگر رژیم تغییر نکرده باشد، اتفاق افتاده است. او نوشته بود:« آیا فکر میکنید آن دختران مدرسهای در ایران با آن طغیان باشکوه و بینظیر، هرگز مانند قبل خواهند شد؟»
این چیزی است که مردسالاری و تندروترین بخشهای آن به خوبی میدانند، اینکه دختران مدرسهای در ایران هرگز مانند قبل نخواهند شد. آنها در مدرسه، در خانه، در جامعه علیه خشونت و تبعیض میشورند و از همین است که هدف حذف، تهدید و ترور شیمیایی قرار گرفتهاند.
زاگاه
