خدا پدر آقای میرسلیم را بیامرزد که صادقانه و بی رودربایستی فرموده اند نظر مردم برایشان مهم نیست. واقعیت نظام ما همین است و حالا یکی راست و حسینی آن را ابراز کرده است.
حضرت آقا من هر چه فکر کردم که چه نامی برای سال خرگوش متناسب است و آن را به عنوان پیشنهاد خدمتتان تقدیم دارم، دیدم عنوانی بهتر از توبه شایستهٔ آن نیست. شاید شوکه شده باشید و یا اینکه گمان برید که بنده یکی از جمع مجانین این مرز و بوم هستم که چنین لاطائلاتی را به رشتهٔ تحریر درآورده ام.
البته اگر مقصود و مراد من از این نامگذاری تمنای توبه از مردم گرفتار نظام تحت امر شما باشد، به حق بر چسب دیوانه بدین حقیر روا و سزاوار است، که این مردم بیچاره کدام معصیت را مرتکب شده اند که حالا بخواهند از آن اظهار پشیمانی کنند. البته باید اقرار کنم که سالها پیش دست به گناه کبیره ای زده ایم که خداوند تبارک و تعالی سخت تنبیه مان نمود و هنوز که هنوز است مکافات آن را تحمل می کنیم. بی شک حضرتعالی منظور مرا خوب می دانید و احتمالاً مخالفان. و دزدان انقلاب ۵۷ به ما کوردلان پوزخندی می زنند و می گویند، چشمتان کور، نانتان نبود، آبتان نبود انقلاب، آن هم انقلاب اسلامی کردنتان برای چه بود.
مقام عظمای ولایت بگذریم و به اصل مطلب بپردازیم. جناب خامنه ای دلیل من برای این توصیه آن است که خوب جملات آقای میرسلیم را بالا و پایین کردم و دیدم بندهٔ خدا راست می گوید. این مملکت حالا ارث آبا و اجدادی حاکمیت و به ویژه شخص شما گردیده و بدیهی است که بدون اذن حضرتعالی آب از آب تکان نمی خورد. پس اگر قرار است تغییری در اوضاع نابسامان ما مردمان ایجاد شود تنها و تنها به سرانگشتان توانمند شما ممکن است. جنابتان بگوید ماست سیاه است، از صدر تا به ذیل منصوبین شما یکسره با شواهد و قرائن غیرقابل خدشه ثابت می کنند که رنگ این فرآوردهٔ لبنی عین قیر است، تغییر نگاه دهید، همگان سفیدی چون برف آن را می ستایند.
عربستان تا دیروز مزدور و گاوشیرده آمریکا بود، دست در دست صهیونیستها داشت، پدر و پدربزرگ داعش بود، اما به یکباره چنان دماری از آبا و اجداد عموسام درآورد، پوزی از اسرائیل جنایتکار زد که الحق و الانصاف خادم الحرمین کنیه ای در خور خاندان آل سعود است.
مقام معظم رهبری بی شک توبه آثار و عواقب مطلوبی برای تائب دارد و شاهد دم دستی آن، همین توبهٔ جنابعالی از مواضع پیشین در قبال دولت دوست و برادر آل سعود است که یک شبه ارزش پول ملی را در برابر این دلار سگ مصب چه ارتقایی داد، حالا فرض کنید که سال بعد سال توبه باشد و شما در هر روز و شام، در حال بازگشت از مسیر دشمن محوری باشید، چه شود؟ از هم اکنون حالت رقص و پایکوبی به من یکی دست داده و یقین دارم که صحرای محشری برپا خواهد شد.
آری آقای خامنه ای برای تغییر شرایط، تنها شما باید سر به سجده بگذارید و از خدا و خلق خدا بخواهید که شما را ببخشایند. توبهٔ جنابعالی طوفان به پا می کند، شما که
– منتظری را به جرم صراحت لهجه و بیان حق و حقیقت در مورد خرقهٔ مرجعیت به تن کردنتان محجور جلوه داده، بر او جفای بسیار کردید.
– هاشمی را که فریاد کرد رفیق دیرین باور کن
سرچشمه شاید گرفتن به بیل
چو پر شد نشاید گذشتن به پیل
به جای شنیدن و اصلاح امور، به بی بصیرتی متهم نمودید و خدا می داند که سرانجام او چه شد، که اگر قصهٔ استخر فرح راست باشد، برای عذر این تقصیر نیز، سخت باید انابه کنید.
– ما را که تنها به دنبال رأی دزدیده شده مان بودیم، به جرم راهپیمایی سکوت و اعتراض به خس و خاشاک خواندنمان، داغدار عزیزانمان کردید.
– وظیفه اقناع مردمان داشتید و به جای آن با داغ و درفش، زندان و حصر پاسخشان دادید.
– ناعادلانه میر و شیخ را که حتی دادگاههای فرمایشی به مجرمیتشان حکمی نداده بودند، از همهٔ حقوق شهروندی محروم نموده اید.
– با ادعای بصیرت، نادانترین خلایق را برکشیدید و وقتی خاک وطن را همه جوره به توبره کرد، به ایل و تبار خود کد دادید که منحرفش خوانند و فراموش کردید که نظراتش به نظر شما نزدیکتر بود.
– با اتخاذ راهبرد دشمن محور روزهای سخت و طاقت فرسایی به مردم خود تحمیل نمودید. ولی امر مسلمین جهان، برای هر سری که در سطل زباله به دنبال قوت لایموت است باید استغفار کنید. راستی رضایت آنانی را که سر گرسنه بر زمین می گذارند، چگونه جلب خواهید کرد؟
– برای احقاق حق توانمندی اتمی با دنیا سرشاخ شدید تا دیگر حقوق خلایق ضایع گردد و بر اثر تحریم هایی که باعث و بانی آن شما بوده اید، جمع بسیاری به نان شب محتاج شوند.
– تحریم را نعمت خواندید و هرگز متوجه نشدید که با گزینش این راهبرد ناصواب، عده ای از خدا بی خبر را بر جان و مال مردم حاکم نموده اید. انتخابی که سور و سات آقازاده های بی بته را فراهم و هر روز سفرهٔ محرومان را خالی تر از روز قبل نمود.
– جوانان برومند این دیار را به نام دفاع از حرم، اما برای حفظ دیکتاتور شام به قربانگاه شام گسیل کردید تا بی مزد و منت جانشان را فدای توهم دست ساختهٔ شما کنند.
– آزار و بیدادگری جان برکفان ولایت را بدیدهٔ اغماض نگریستید، اما دفاع ناصواب و نابخردانهٔ برخی از جوانان به ستوه آمده اشک به دیدگان مبارکتان جاری کرد، شما چنان رقیق القلب هستید که ظلم حکام سعودی به حوثی های یمن قلبتان را بدرد می آورد، اما در برابر ستم پیشگی عوامل خود نه تنها دم فرو بستید که به حمایت از عمال آتش به اختیار خود برخاسته، معترضان به اجحاف به حق طبیعی مادران، خواهران و همسران ما را جمعی فریب خورده خواندید.
– مردم یک سرزمین را به خودی و غیرخودی تقسیم نمودید، تعرض به جان و مال و آبروی غیرخودی ها را مباح فرمودید. خودی هایتان با جواز شما چنان بر مردمان سخت گرفتند که پیر و برنا فوج فوج ترک دین و دیانت کرده، باور دارند که هر چه می کشیم نه از تشیع صفوی و نه حتی شیعهٔ طالبانی مسلک است، که ایراد از اصل این مرام و مذهب است.
مقام عظمای ولایت، این دفتر من است که در آن تعداد قلیلی از گناهان کبیرهٔ شما ثبت و درج گردیده است، اما از همین مجمل شما می توانید حدیث مفصل بخوانید.
جناب خامنه ای، خود می دانید که نامگذاری های شما هیچ درد ی از این دیار دوا نمی کند و تنها به کار عده ای نان به نرخ روز خور می آید تا جیبهای بزرگ خود را پرتر از پیش کنند، اما اگر حداقل خود بنای عمل بدان دارید، سال را سال توبه بنامید و توبه کنید که اگر چنین نکنید، فردا به دستتان کتابی خواهند داد که باید فریاد کنید
يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا ۚ
ای وای بر ما، این چگونه کتابی است که اعمال کوچک و بزرگ ما را سر مویی فرو نگذاشته جز آنکه همه را احصا کرده است.
راستی رهبر گرامی فراموش نکرده اید که حق الناس را خدا هم توان بخشیدن ندارد و شوربختانه جنس گناهان شما از این دسته است و گمان ندارم من باب واجبات دینداران ظاهری به خدا بدهکار باشید، پس توبهٔ شما بدون بازگشت به مردم و راضی کردن آنها ممکن نیست. توبهٔ نصوح مخملباف را که یادتان هست؟ باید بروید از کوچک و بزرگ این کشور حلالیت بخواهید که این به گمانم کار یکساله و دو ساله نیست، پس شاید ناچار شوید سالهای سال نام توبه را برای ایام پیش رو انتخاب کنید.
عزت زیاد
