رتبه ۱۴۲ جهانی ایران در کنترل فساد

شاخص کنترل فساد درک از میزان اعمال قدرت عمومی برای تامین منافع خصوصی، از جمله انواع کوچک و بزرگ فساد، و همچنین “تسخیر” دولت توسط خواص برای کسب منافع را در بر می گیرد.

فساد در ایران با «انتقال فشار مالیاتی (تورمی و عادی) به مردم و معافیت های مالیاتی بنگاههای خصولتی و خصوصی و اشخاص حقیقی با درآمدهای بالا و ثروتمندان»، «غارت مردم با شوکهای قیمت ارز و کالاها»، «اعطای رانتها و منابع ملی به خواص و نزدیکان»، «اعطای وامهای کلان به خواص و وابستگان تحت عنوان حمایت از تولید با سود بانکی کمتر از نصف تورم و به عبارتی پرداخت حداقل ۲۵ درصد جایزه سالانه به تسهیلات گیرندگان به جای اخذ بهره»، «هزینه ریالی و قیمت فروش دلاری بنگاههای رانتی خصولتی و خصوصی» و …، شکل رسمی و قانونی پیدا کرده است.

بزرگترین مصداق فساد در ایران شوکهای قیمت ارز است که بنگاهها و اشخاص وابسته به قدرت و برخوردار از انواع رانتها و انحصارها، با هزینه های ریالی، دلار صادراتی (و کالاها و تولیدات خود را) را به هر قیمت دلخواه در بازار به فروش برسانند و منافع کلان کسب کنند. بزرگترین رانت اقتصاد ایران، رانت شوکهای قیمت ارز است که ۴۴ سال است پایانی بر آن وجود ندارد. دزدی رسمی یعنی این که با کاهش روزانه ارزش پول ملی، جیب مردم خالی شود.

هر حکومتی که برای اداره امور و کسب منافع وابستگان، بنای اقتصاد خود را بر هرج و مرج و بی ثباتی اقتصاد کلان بگذارد، بی تردید درگیر هرج و مرج و بی ثباتی در هر حوزه ای می شود.

بزرگترین دشمن حاکمیت، فساد ساختاری است که چون سرطان در همه جا ریشه دوانیده است. در نظام اقتصادی که کارآمدی، کارآیی و نوآوری جای خود را به رانت خواری، مفت خواری و دزدی رسمی داده است، فساد توسط سیاستمردان و دولتمردان حمایت و ترویج می شود تا منافع شخصی و گروهی با تخریب کشور و فلاکت مردم تامین گردد.

تامین منافع شبه دولتی ها و شبه خصوصی های فاسد-رانتی (خصولتی ها و بخش خصوصی وابسته)، نه تنها بر زندگی و معیشت مردم ارجحیت یافته، که حتی با غلبه بر مصالح و منافع ملی، به سبک خاص اقتصاد ایران تبدیل شده است. بزرگترین دشمن جمهوری اسلامی، سرطان فساد مفت خواری و رانت خواری است که حاکمیت را در مقابل مردم قرار داده است.

منبع: