در اینجا میبینید که وزیر خارجه روسیه جلو دوربین امیرعبداللهیان را تحقیر میکند، امیرعبداللهیان توقع دارد همان میزان استقبال که از لاورف در تهران کرده در کرملین از او بشود اما نه تنها چنین نمیشود که جلو دوربین دستاش میاندازند: که چی شد از ماشین پیاده نمیشدی اما امیرعبداللهیان فقط کلمه منتظر بودم را میگوید و کلامش را میخورد او منتظر استقبال وزیر خارجه روسیه بود به وقت پیاده شدن از خودرو اما نشد.
همین امروز اگر وزیر مشاور در امور خارجه امارات، کشور کوچکی که ۵ برابر ما صادرات دارد به روسیه برود همه پروتکلهای تشریفات برایش اجرا میشود که اگر نشود مطمئن باشید از ماشین پیاده نمیشود و بازمیگردد، چون این عدم مراعات پروتکل دقیقا به معنی اینستکه که اینجا شما مهم نیستید و ارتباط شما از موضع ضعف برقرار میشود.
اینجا ببینید قوام نخست وزیر پهلوی دوم ،چگونه استالین را سرخط میاورد و اجازه نمیدهد از ابتدا با نخست وزیر ایران در مقابل رهبر شوروی که سرمست از پیروزی جنگ جهانی دوم است از موضع بالا برخورد شود.
استالین رهبر مغرور شوروی پس از جنگ، آذربایجان را تخلیه نمیکند و با راه انداختن جمهوری دموکرات توسط دستنشاندهای به نام پیشهوری، قصد الحاق تبریز را به خاک خود دارد، قوام به نمایندگی ایران به شوروی میرود برای مذاکره با استالین، وقتی وارد اطاقش میشود او بجای استقبال از قوام رو به دیوار به نقشه مقابلش نگاه میکند تا پس از دقایقی با چند سرفه مولوتوف وزیر خارجه وقت شوروی به سوی آنها روی اش را بر میگرداند و سلام واحوال و قرار میشود دو ساعت بعد بیایند برای مذاکره اما به مجرد بیرون آمدن از کاخ، قوام در اعتراض به رفتار توهین آمیز استالین به سمت فرودگاه می رود…..البته او را با سلام وصلوات باز می گردانند و دقیقا بخاطر همین قهر است که آذربایجان بدون دادن امتیاز خاصی به شوروی در سال ۱۳۲۵به دامن ایران باز میگردد.
جمهوری اسلامی یک عمر داد استقلالش گوش جهان را کر کرد حالا معلوم میشود استقلال به شعارهای پوچ نیست به سیاست صحیح است به برقراری موازنه بین غرب وشرق است نه به شعر وسرودهای متوهمانه و نوشابه باز کردن برای خود جلو عوام الناس.
کانال نویسنده
