حجاب همواره یکی از ارکان پایه ای نظام بوده است

اما اکنون متحیرانه به بی‌فایده بودن آن می‌نگرند

مساله حجاب همواره برای حاکمیت یکی از ارکان پایه‌ای نظام‌ محسوب شده و نزد آنان عقب‌نشینی از این مساله به مثابه زمینه‌چینی برای عقب‌نشینی‌های بیشتر می‌باشد. فارغ از این مورد که سر و صدای فراوان و فریادهای “وا اسلام “های روحانیت در این روزها تا چه حد ناشی از تلاش برای انحراف توجه مردم از مشکلات اقتصادی آن‌ها است، جای آن دارد که با قاطعیت گفت خودداری زنان از گذاشتن روسری بر سر، رقص‌های گروهی دختران در مکان‌های باز و سپس انتشار فیلم آنها و نیز پایکوبی و رقص زنان و مردان در تعطیلات سیزده بدر امسال، یک هزارم آن باده ‌خواری‌ها و خوشگذرانی‌های آنان نیست که مردم در این ۴۵ سال‌ گذشته از سوی مسئولان‌ و نورچشمی‌هایشان دیده‌اند.

اخبار درز کرده خوش گذرانی مسئولان‌ و فرزندان و نواده هایشان در شهرک‌های مولتی میلیاردر نشینی مانند لواسانات و باستی هیلز و…همواره مانند نمک پاشی بر زخم میلیون ها دختر وپسر جوانی بوده که با تولد درخانواده‌های تنگدست چنین خوشی‌‌هایی برایشان رویایی دست‌نیافتنی بنظر می‌رسد.

نمک‌پاشی بر زخم جوانانی که سهم آنان از دوران خوش کودکی و جوانی چیزی جز زباله‌گردی و انجام کارهای سخت دیگر برای تامین معاش خانواده نبوده‌است. نمک پاشی بر زخم زنان سرپرست خانواری که گاهی حتی از سیر کردن شکم فرزندانش نیز در می‌مانند چه برسد که بتوانند برای شادی فرزندان خود آنان را به گردش و تفریحی ببرند. نمک پاشی برزخم های کودک‌همسرانی که زندگی آن‌ها در محیط مردسالار خانه نابود می‌شود و… . اخبار و فیلم های متعددی از عیش و نوش فرزندان روحانیان و بسیاری از مسئولان در این سال ها مشاهده شده است. تصاویر منتشر شده از آن‌ها در حال شنا در استخرهای مختلط کشورهای اروپایی و آمریکا و …، رقص و پارتی‌های شبانه و مختلط آنان همراه با صرف نوشابه‌های الکلی در فضای مجازی مرتبا منتشر می‌شود، اما هیچ‌گاه واکنش یا اعتراضی از سوی مقامات برای این دوگانگی‌ها شنیده نشده و از سوی روحانیت نیز وا اسلاما سرداده نمی‌شود.

واکنش اعتراضی مردم به کشته شدن مهسا امینی نشانه خشم فروخورده مردم در طول این چند دهه تحمل فساد، غارت و تبعیض بود که در این روزها نیز با اشکالی که گفته شد مفری برای ابراز آن می‌یابد.

حاکمانی که تابه‌حال هرگونه عقب نشینی در مقابل خواسته‌های مردم را رد می‌کردند و تنها و تنها تجویزشان سرکوب بیشتر بود، اکنون متحیرانه به بی‌فایده بودن آن می‌نگرند و این تازه ابتدای راه است.

اتحاد بازنشستگان