پیامی از پشت میله‌های زندان

من حامی بهادری هستم، یک ایرانی، یک بهائی و یک بازداشتی

حامی بهادری، جوان ۲۷ ساله‌ی بهائی از ۶ ماه پیش در بازداشت به اصطلاح “موقت” به‌سر می‌برد. او با ارسال یک فایل صوتی به زبان انگلیسی از زندان “تهران بزرگ” مردم جهان را خطاب قرار داده و از تجربه‌ی زندگی یک فرد بهائی در کشور تحت سلطه‌ی جمهوری اسلامی گفته است. در قسمتی از این پیام صوتی که به فارسی ترجمه شده شرحی از شکنجه‌های جسمی و روحی که به او وارد آمده می‌دهد و می‌گوید:

“من را برای ساعت‌ها در فضای بیرون و سرما نگه داشتند، اجازه‌ی استفاده از توالت را وقتی به آن احتیاج داشتم به من ندادند، سعی کردند من را مجبور کنند تا از همسرم طلاق بگیرم، تهدید کردند که من را اعدام می‌کنند و من را مجبورم کردند جواب سوالاتشان درباره‌ی کوچک‌ترین جزئیات زندگی‌ام را بدهم. آنها حتی من را جلوی دوربین قرار دادند و گفتند که قرار است اعدام بشوم و وصیتم را بکنم و بعد فیلم اعتراف اجباری از من ضبط کردند. در مجموع ۱۷ بار در حدود ۸۰ روز از من بازجویی شد و تمرکز آنها روی بهائی بودن من بود. همچنین آنها به مدت ۳ ماه به من اجازه‌ی داشتن وکیل انتخابی ندادند.”

در قسمت دیگری از این فایل صوتی، حامی بهادری شرحی از مظالمی می‌دهد که از جانب محمود حاجی‌مرادی، بازپرس شعبه‌ی۲ و ابوالقاسم صلواتی، معروف به قاضی صلواتی‌، اعمال شده و می‌گوید:

“در دفتر بازپرس من را مجبور کردند کاغذهایی را بدون خواندن امضا کنم. تنها چیزی که به من اجازه دادند بخوانم یک برگه بود که مثلا قرار بود من را از اتهاماتم مطلع کند، در حالی که این برگه خالی بود و من تا اواخر بازجویی از اتهاماتم اطلاعی نداشتم. محمود حاجی‌مرادی من را در بازداشت نگه داشت و بدون اینکه محکوم بشوم به زندان منتقل کرد و پرونده‌ی من را برای قاضی صلواتی فرستاد. قاضی صلواتی بیش از ۲ ماه به وکیل من اجازه‌ی دسترسی به پرونده یا حتی ورود به دفترش را نداد.

شب ۱۳ اسفند (۱۴۰۱) بعد از قطع شدن تلفن‌های زندان، مسئولین زندان به من خبر دادند که فردا صبح قرار است به دادگاه فرستاده شوم. صبح ۱۴ اسفند قبل از وصل شدن تلفن‌ها و بدون مطلع کردن وکیلم، من را با دست‌های دست‌بند زده و پاهای در زنجیر، همچون یک مجرم خطرناک، به دادگاه فرستادند. بعد از چند ساعت انتظار، من را برای ۵ دقیقه به دفتر قاضی صلواتی بردند و این کل زمان جلسه‌ی دادگاه من بود.

آنچه مشخص بود اینکه او (قاضی صلواتی) در طول این ۲ ماه حتی یک بار هم پرونده‌ی من را نگاه نکرده است. اتهام اصلی من «فعالیت تبلیغی به نفع دیانت بهائی» بود. من درخواست حضور وکیل، قرار وثیقه برای آزادی موقت و دسترسی به مدارک کیفرخواست و توضیحات اتهاماتم را کردم. قاضی فقط درخواست حضور وکیل را قبول کرد و به من گفت که می‌تواند برای من ۵ سال زندان صادر کند. در همان هفته قاضی به وکیل گفت که به خاطر بهائی بودن، من را با وثیقه یا دستور عفو عمومی آزاد نخواهد کرد و قرار جلسه‌ی بعدی را برای ۳ ماه بعد یعنی ۲۰ خرداد ۱۴۰۲ تنظیم کرد.”

حامی بهادری در انتهای این فایل صوتی به این موضوع اشاره می‌کند که در جواب پیگیری‌های خانواده‌اش برای آزادی موقت به آنها گفته شده که “قانون شامل حال بهائیان نمی‌شود” و به همین دلیل او را آزاد نمی‌کنیم.

آنچه امروز بر حامی بهادری می‌گذرد یاداور ستمی است که طی ۴۴ سال گذشته بر بهائیان ایران وارد آمده است؛ عده‌ای با وثیقه‌های سنگین آزادند، همزمان عده‌ی دیگر در بازداشت، برخی منتظر تاریخ برگزاری دادگاهند و تعداد دیگر نگران صدور حکم زندان و تبعید.

ظلم و ستم و اعمال تبعیض در خصوص شهروندان به صرف باورهای مذهبی آنها از جمله بزرگ‌ترین زمینه‌های نقض حقوق بشر در ایران بوده و به شدت محکوم است.

@DhrcIran