«به آینده مطالبات صنفی خوشبینم، به چندرغاز رتبه‌بندی که با رنج و زندانی شدن فعالان به دست آمده دلخوش نشوید»

زندانبان از من درباره فرزندش مشورت می‌خواست

مژگان باقری، معلم و فعال صنفی فارس نوشت:

«در انفرادی فهمیدم که جمله “ما زندان‌ها را تبدیل به دانشگاه می‌کنیم” را باید با طلا نوشت. گاهی اوقات وقتی صبح‌ها مسئول بازداشتگاه برای سرکشی می‌آمد کنار سلول من می‌ایستاد و در مورد این که فرزندش را به چه مدرسه‌ای بفرستد یا چه بازی‌های فکری برایش بخرد و دیگر مسائل مربوط به روانشناسی کودک با من مشورت می‌کرد! انصافا در کدام کشور جهان، متهم از پشت میله‌های سلول به زندانبان مشاوره می‌دهد؟

پس از گذشت یک سال از آن واقعه تاریخی هنوز پرونده‌های ما باز است و من برخلاف گذشته نسبت به سرانجام این پرونده خوشبین نیستم. ممکن است از کلاس درس دوباره به عادل‌آباد برگردم اما به آینده مطالبات صنفی خوشبینم و امیدوار و به همکارانم توصیه می‌کنم به این چندرغاز صدقه‌ای که به عنوان رتبه‌بندی به آن‌ها داده شده دلخوش نشوند. برای به ثمر نشستن رتبه‌بندی، فعالان زیادی رنج انفرادی و زندان را تحمل کرده‌اند و خانواده‌های زیادی برای عزیزانشان اشک ریخته‌اند.

به معلمان توصیه می‌کنم هر روز یک صفحه کاغذ را با این جمله پر کنند: “تجمع، حق مسلم و قانونی ماست” تا ملکه ذهنشان شود؛ چون تا خودشان باور نکنند هیچ نیروی امنیتی باور نمی‌کند.»