روز جهانی بهداشت پریود، همه ما به هرشکلی که توانستیم تلاش کردیم درباره موضوعی که به یکی از تابوهای اجتماعی بدل شده بیشتر حرف بزنیم. از ضرورت دسترسی به بهداشت گفتیم و ابعاد هورمونی و آثار پریود در تغییرات خلق و خو و سلامت روان.
اما میدانید چه شد؟ یک بار دیگر همه ما زنان بلوچ را فراموش کردیم.
تلاش برای آگاهی بخشی درباره پریود در تمام سالهای گذشته ادامه داشته و چنان مؤثر بوده که امروز حتی در سیستان و بلوچستان هم که بافت سنتی دارد، شاهد رشد تابوشکنی درباره پریود هستیم. با این حال هنوز راه طولانی در پیش داریم؛ مخصوصا اگر قرار باشد به زنان بلوچ و ستم مضاعفی که تجربه میکنند توجه کنیم.
سیستان و بلوچستان، از استانهایی است که پایین ترین شاخص بهداشتی کشور و همزمان بیشترین آمار فقر و کمترین دسترسی به آب آشامیدنی و بهداشتی را دارد.
بسیاری از دختران بلوچ مجبورند برای به دست آوردن آب مصرفی خانواده راه های طولانی را طی کنند و همین آب هم آبی است ناسالم که انسان و حیوان آن را به صورت مشترک مصرف میکنند؛ تازه اگر دختران حامل آب خوش شانس باشند و در هوتکها غرق یا طعمه تمساح نشوند و بتوانند با دبه های سنگین از آب ناسالم بیماری زا به خانه برگردند. بسیاری از زنان بلوچ به خاطر استفاده از آب ناسالم – اگر گیرشان بیاید- از انواع بیماری های عفونی خاص زنان رنج میبرند.
تمام مدتی که درباره بهداشت پریود سخن می گفتیم، به زنان بلوچ فکر می کردم در محرومیت از امکانات اولیه زندگی، وقتی که حتی به آب کافی و سالم برای شست و شو دسترسی ندارند، وقتی پد و نوار بهداشتی آن قدر گران است که کالای لوکس به شمار میرود، وقتی به معاینات ادواری ضروری برای زنان دسترسی ندارند، وقتی توان پرداخت هزینه های مراجعه به پزشک یا معدود مراکز درمانی -اگر اصلا مرکزی در دسترس باشد- را ندارند.
این زنان چگونه ممکن است بتوانند بهداشت بارداری یا شیردهی یا پریود را رعایت کنند؟
این جاست که رنج شهروند درجه دوم یا ناشهروند» بودن زنان بلوچ بار دیگر رخ می نماید؛ زنانی که دغدغه شان این است که خود و دخترشان دست کم به آب سالم نه آبی که از هوتک به دست می آید دسترسی داشته باشند، هنوز خیلی با شکستن تابوی پریود فاصله دارند. این زنان هنوز درگیر تأمین آب نوشیدنی سالم یا آب غیر بیماری زا برای شست و شو هستند.
این زنان، به شمارش قطره قطره های آب نشسته و در حسرت دسترسی به آب سالم برای طی کردن دوران پریود با سلامت و بهداشت میسوزند؛ زنان بلوچ وارثان ستم مضاعف./ مدرسه فروغ
