گزارش تحقیقی شرق در مورد زنکشی
براساس آمار رسمی منتشر شده در دوسال گذشته حداقل ۱۶۵ زنکشی درکشور انجام شده. ۱۰۸ نفر از آنها توسط شوهر، ۱۷ زن توسط برادر، ۹زن توسط پسر، ۱۳ زن توسط پدر و ۱۹ زن توسط سایر مردان خانواده کشته شدند.
زنکشیها به شیوههای مختلفی انجام شده است. از ۱۶۵ زنی که در دو سال گذشته به قتل رسیدند، ۴۳ زن به ضرب گلوله کشته شدند؛ اغلب با اسلحه شکاری، کلت کمری و حتی کلاشنیکف. ۴۰ زن با ضربات چاقو به قتل رسیدند.۳۵ زن خفه شدند؛ با دست، روسری و ملافه.
شش زن آتش زده شدند، با ریختن مستقیم بنزین روی آنها، آتشزدن ماشین و یا خانهای که مقتول در آن بوده. ۴۱ زن نیز به شیوههای نامعمول دیگری به قتل رسیدند؛ مانند ضربات چکش به سر و بدن، مثلهشدن، ضربات سنگ، هلدادن، پرتاب از ارتفاع و… در ۱۱ مورد نیز قاتل پس از جنایت خودکشی کرده.
علت ۸۷ مورد از ۱۶۵ قتل انجامشده، «اختلافات خانوادگی» عنوان شده است، برای ۳۸ مورد علت ناموسی ذکر شده، ۱۰ مورد مسائل مالی و برای۳۰ زنکشی نیز دلیل روشنی ذکر نشده است. اغلب زنکشیها توسط شوهر انجام گرفته است.
«اختلافات خانوادگی» عبارت مبهمی است که در توضیح اغلب زنکشیهای رسانهایشده ذکر میشود. فاطیما باباخانی، تسهیلگر و فعال حقوق زنان: «عبارت مبهم اختلافات خانوادگی فریب بزرگی است که تلاش میکند قتلهای ناموسی و جنایات علیه زنان را تقلیل داده و یا بیاهمیت جلوه دهد.
حساسیت اجتماعی و بازخورد افراد درمواجهه با تعریفی که از یک واقعه میشود و نامی که روی آن گذاشته میشود متفاوت است. به همین دلیل وقتی جنایاتی مانند قتلهای ناموسی، تجاوز از سوی محارم و… با عنوان اختلافات خانوادگی گنجانده میشوند، از شدت حساسیت عمومی نسبت به آنها کاسته میشود.»
همچنین برخلاف تصور اینکه اغلب زنکشیها در شهرها و روستاهای دورافتاده انجام میشود، بررسیهای «شرق» نشان میدهد که در دو سال گذشته و از میان ۱۶۵ زن به قتل رسیده، ۴۱ زن در استان تهران کشته شدهاند؛ بیخ گوش پایتخت.
