رنگارنگی تیری که بر قلب خشکه مقدسها مینشیند
فردی که خود را ضابط قضایی معرفی میکند، نماینده سیستمی است که نه مساله عاشورا دارد نه مذهب، چرا که طبق روایتها شمر نماز شبش ترک نمیشد، بسیاری از لشگریان یزید خشکه مقدس هایی بودند که به تفسیرهای متفاوت از متن اعتقادی نداشتند، و مقتولان کربلا را فتنه گر، یاغی و شورشی علیه دین و نظم مستقر معرفی کردند. مساله ضابط قضایی ، خود و سیستمی است که به آن تعلق دارد که ویژگی اصلی اش ” دیگری هراسی” است. این دیگری هراسی در نظام دینی رنگ و لعاب تقدس میگیرد و خطرناک تر هم می شود. اصل مساله این است در نظر ضابط نظام، رنگ سفید و موهای بدون روسری، اختلال کننده ذهن و روانش است و این نمایش اعتراف هم برای فروکش کردن عقده برخاسته از اراده ای است که گفته است نظم سلطه را نمیپذیرم. و وای به حال حاکمیتی که به جای پاسخ به این پرسش که چرا این همه سوژه عصیانگر علیه نظم موجود تکثیر شده، به همان سیاست های شکست خورده سابق روی آورده. معترفانی بوده اند که مصمم تر هم برگشته اند.
