این انتخاباتها عمر رژیم استبدادی را طولانیتر میکنند
چرا نظامهایی مانند بشاراسد در سوریه، پوتین در روسیه و دانیل اورتگا در نیکاراگوئه علاقهی بسیاری به برگزاری انتخابات دارند، وقتی که همه چیز را خودشان از قبل ریلگذاری و مشخص کرده اند؟
با آنکه همه مقدرات کشور در نظام های استبدادی در دست یک فرد و یا یک نهاد ویژه متمرکز می شود، و اراده همان یک نفر در همه جا به اجرا در می آید، با این حال همه این نظام ها انتخابات برگزار می کنند و دارای مجالس قانونگذاری هم هستند.
این انتخابات ها چه معنایی می تواند داشته باشند؟
سه پژوهشگر-هوارد مکلیو نیگورد، کارل هنریک کنوتسن و تور ویگ- دقیقا برای یافتن پاسخ به همین پرسش 259 رژیم خودکامه را در بین سال های 1946-2008 مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. به عقیده این پژوهشگران برگزاری این انتخابات ها ریسکی است که نظام های خودکامه به رغم خطراتی که این انتخابات ها در بر دارند، می پذیرند و اجرا می کنند.
۱- مهمترین دلیل برگزاری این انتخابات ها آنست که این انتخابات ها عمر رژیم استبدای را طولانی تر می کنند.
۲- دیکتاتورها در این انتخابات ها موفق می شوند بعضی از سران اپوزیسیون را بخرند و برای ادامه حیات خود مشروعیتی دست و پا کنند.
۳- این انتخابات ها همچنین یک فرصت استثنایی به دیکتاتور می دهند تا از وضعیت مخالفان یک ارزیابی دقیق تری به عمل آورد.
۴- دیگر آنکه نظام دیکتاتوری با استفاده از سازمان های تحت اختیارش و از طریق تبلیغات و امکانات وسیع مالی، به نیروهای مخالفش هشدارهای ترس آوری را مخابره می کند.
به این ترتیب جلب برخی از اپوزیسیون ، ترساندن بعضی دیگر و کسب اطلاع از موقعیت و وزن نیروی مخالف، به بقای بیشتر رژیم خودکامه یاری می رساند.
تلگرام تحکیم ملت