در خبرهاست که بین کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و پژوهشکدۀ شورای نگهبان یک تفاهم نامه امضا شده است.
گفته اند موضوع این تفاهم نامه”کودک، نوجوان و قانون مادر” است. به گفتۀ مدیرعامل کانون این تفاهم نامه برای آن است که “کودکان و نوجوانان باید با قانون اساسی آشنا شوند”.
اما انتخاب شورای نگهبان برای چنین هدفی پرسش برانگیز است.
نوع نگاه شورای نگهبان به قانون اساسی بر همه آشکار است. نمونه ای از آن را در تفسیر شورای نگهبان از نظارت استصوابی سالهاست دیده و تجربه کرده ایم. تفسیری که مفهوم انتخابات و حق انتخاب کردن و حق انتخاب شدن را عملاً از میان برداشته است؛ کمتر حقوقدانی است که این تفسیر و عملکرد شورای نگهبان را موافق قانون اساسی و اصول حقوقی و حقوق ملت بداند. یا تفسیر این شورا از حدود اختیارات ارکان حکومتی که در آن جمهوریت نظام تنزل کامل دارد و در میان حقوقدانان مقبولیتی ندارد.
این نوع موارد زیاد است. تفکری که بیش از آنکه تابع قانون اساسی و اصول و قواعد حقوقی باشد، منطبق است با اندیشه های سیاسی جریانهای خاص که در شورای نگهبان غلبه دارد.
آیا کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان درپی آن است که کودکان و نوجوانان را با قانون اساسی آشنا کند یا نوع تفکر سیاسی شورای نگهبان را در بین کودکان و نوجوانان تبلیغ کند و رواج دهد و آنها را به متابعت از جریانهای سیاسی خاص درآورد و به این ترتیب کانون پرورش را به کانونی برای تفکرات سیاسی خاص بدل کند؟
